قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَنْ أَعَانَ أَخَاهُ اَلْمُؤْمِنَ اَللَّهْفَانَ عِنْدَ جَهْدِهِ فَنَفَّسَ كُرْبَتَهُ وَ أَعَانَهُ عَلَى نَجَاحِ حَاجَتِهِ كَانَتْ لَهُ بِذَلِكَ اِثْنَتَانِ وَ سَبْعُونَ رَحْمَةً لِأَفْزَاعِ يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ وَ أَهْوَالِهِ.
هر که برادر اندوهمند پریشان حالش را هنگام گرفتاری یاری رساند و اندوهش را زداید و او را در دستیابی به خواسته اش یاری رساند، به سبب این کار هفتاد و دو رحمت برای وحشت ها و هراس های روز رستاخیز از آن او گردد.