اِرْفِضُوا هَذِهِ اَلدُّنْيَا ذَمِيمَة فَقَدْ رَفَضَتْ مَنْ كَانَ أَشْعَفَ بِهَا مِنْكُم
این دنیای نکوهیده را رها سازید، زیرا دنیا کسانی را که به آن بیش از شما علاقمند بودند رها ساخت.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
اِرْفِضُوا هَذِهِ اَلدُّنْيَا ذَمِيمَة فَقَدْ رَفَضَتْ مَنْ كَانَ أَشْعَفَ بِهَا مِنْكُم
این دنیای نکوهیده را رها سازید، زیرا دنیا کسانی را که به آن بیش از شما علاقمند بودند رها ساخت.
اَلدُّعَاءُ لِلسَّائِلِ إِحْدَى اَلصَّدَقَتَيْن
دعا برای نیازمند، نوعی صدقه است.
اَلْمَوْتُ بَابُ اَلْآخِرَة
مرگ، در آخرت است.
اُهْرُبُوا مِنَ اَلدُّنْيَا وَ اِصْرِفُوا قُلُوبَكُمْ عَنْهَا فَإِنَّهَا سِجْنُ اَلْمُؤْمِنِ حَظُّهُ مِنْهَا قَلِيلٌ وَ عَقْلُهُ بِهَا عَلِيلٌ وَ نَاظِرُهُ فِيهَا كَلِيل
از دنیا بگریزید و دل خود را از آن باز گردانید، زیرا دنیا زندان مؤمن است و بهرۀ او از آن اندک و خرد و اندیشۀ او در امور دنیا بیمار و بینش او در کارهای دنیا کند است.
سَلُوا اَللَّهَ اَلْعَفْوَ وَ اَلْعَافِيَةَ وَ حُسْنَ اَلتَّوْفِيق
از خداوند بخشش و تندرستی و نیکبختی بخواهید.
مِنْ أَحْسَنِ اَلْعَقْلِ اَلتَّحَلِّي بِالْحِلْم
با بردباری خود را آراستن، از نیکویی خرد است.
اَلْمَوْتُ أَوَّلُ عَدْلِ اَلْآخِرَة
مرگ ابتدای عدالت آخرت است.
اُرْفُضُوا هَذِهِ اَلدُّنْيَا اَلتَّارِكَةَ لَكُمْ وَ إِنْ لَمْ تُحِبُّوا تَرْكَهَا وَ اَلْمُبْلِيَةَ أَجْسَادَكُمْ عَلَى مَحَبَّتِكُمْ لِتَجْدِيدِهَا
این دنیا را رها کنید، زیرا شما را رها می کند اگر چه شما رها کردن آن را دوست ندارید، و بدنهای شما را کهنه می کند، اگر چه شما نو کردن آن را دوست دارید.
نَسْأَلُ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ مَنَازِلَ اَلشُّهَدَاءِ وَ مُعَايَشَةَ اَلسُّعَدَاءِ وَ مُرَافَقَةَ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ اَلْأَبْرَار
از خداوند منزلت شهیدان و زندگی نیکبختان و همنشینی با پیامبران و نیکوکاران را تقاضا می کنیم.
اِحْذَرُوا اَلزَّائِلَ اَلشَّهِيَّ وَ اَلْفَانِيَ اَلْمَحْبُوبَ اِحْذَرِ اَلزَّائِلَ اَلشَّهِيَّ اَلْفَانِيَ وَ اَلْمَحْبُوب
بپرهیزید از دنیای زایل شوندۀ دلکش و نابود شوندۀ دوست داشتنی.
اَلْمَوْتُ مُفَارَقَةُ دَارِ اَلْفَنَاءِ وَ اِرْتِحَالٌ إِلَى دَارِ اَلنَّقَاءِ اَلْبَقَاء
مرگ جدایی از سرای فانی و کوچ کردن به سوی سرای باقی است.
هب اللّهمّ لنا رضاك و أغننا عن مذّ الأيدي إلى سواك
خداوندا به ما خشنودی خویش را ببخش و از دیگران بی نیاز ساز.