گنجینه احادیث

إِنَّ اَلسِّبَاعَ هَمُّهَا اَلْعُدْوَانُ عَلَى غَيْرِهَا

همانا درّندگان همّتشان دشمنی با دیگری است.

إِنَّمَا سُمِّيَ اَلْعَدُوُّ عَدُوّا لِأَنَّهُ يَعْدُو عَلَيْكَ فَمَنْ دَاهَنَكَ فِي مَعَايِبِكَ فَهُوَ اَلْعَدُوُّ اَلْعَادِي عَلَيْك

دشمن را دشمن نامیده اند برای این که به تو ستم می کند، پس کسی که با تو ناخالصی کند در عیب تو، پس او دشمنی است که به تو ستم کرده است.

رَأْسُ اَلْجَهْلِ مُعَادَاةُ اَلنَّاس

سر نادانی، دشمنی ورزیدن با مردم است.

شَرُّ اَلنَّاسِ مَنْ يَبْتَغِي اَلْغَوَائِلَ لِلنَّاس

بدترین مردم کسی است که در پی انداختن مردم در مصیبتها و گرفتاریهاست.

مَنْ زَرَعَ اَلْعُدْوَانَ حَصَدَ اَلْخُسْرَان

هر که دشمنی بکارد، زیان درو کند.

عَادَةُ اَلْأَشْرَارِ مُعَادَاةُ اَلْأَخْيَار

عادت بدان، دشمنی با خوبان است.

مَنْ غَشَّكَ فِي عَدَاوَتِهِ فَلاَ تَلُمْهُ وَ لاَ تُعَذِّلْه

هر که در دشمنی اش با تو ناخالصی کند، او را ملامت و سرزنش مکن.

مَنْ بَالَغَ فِي اَلْخِصَامِ أَثِمَ وَ مَنْ قَصَرَ عَنْهُ خُصِم

هر که در دشمنی اش زیاده روی کند، گناه کرده و هر که کوتاهی کند، دشمنی ورزیده شود.

مِنْ سُوءِ اَلاِخْتِيَارِ مُغَالَبَةُ اَلْأَكْفَاءِ وَ مُعَادَاةُ اَلرِّجَال

از بد گزینی است چیرگی خواستن بر همطرازان و دشمنی ورزیدن با مردان.

مِنْ سُوءِ اَلاِخْتِيَارِ مُغَالَبَةُ اَلْأَكْفَاءِ وَ مُكَاشَفَةُ اَلْأَعْدَاءِ وَ مُنَاوَاةُ مَنْ يَقْدِرُ عَلَى اَلضَّرَّاء

از بدگزینی است، چیرگی خواستن به همطرازان و آشکار کردن دشمنی، و دشمنی کردن با کسی که در زیان رساندن تواناست.

فَقْرُ اَلنَّفْسِ شَرُّ اَلْفَقْر

نیازمندی نفس، بدترین نیازمندیهاست.

عَجِبْتُ لِمَنْ عَرَفَ دَوَاءَ دَائِهِ فَلاَ يَطْلُبُهُ كَيْفَ لاَ يَطْلُبُهُ وَ إِنْ وَجَدَهُ لَمْ يَتَدَاوَ بِه

در شگفتم برای کسی که داروی درد خویش را می شناسد پس آن را طلب نمی کند و اگر آن را بیابد خود را با آن درمان نخواهد کرد.