گنجینه احادیث

مَا أَخْلَقَ مَنْ عَرَفَ رَبَّهُ أَنْ يَعْتَرِفَ بِذَنْبِه

آنچه شایستۀ خدا شناس است، این است که به گناه خود اعتراف کند.

نِعْمَ شَافِعُ اَلْمُذْنِبِ اَلْإِقْرَار

اعتراف، خوب مددکاری برای گناهکار است.

لاَ اِعْتِذَارَ أَمْحَى لِلذَّنْبِ مِنَ اَلْإِقْرَار

هیچ پوزشخواهی همانند اعتراف، گناه را نابود نمی کند.

إِذَا جَنَيْتَ فَاعْتَذِر

آنگاه که جنایت کردی، پوزش بخواه.

مَنْ أَحْسَنَ اَلاِعْتِذَارَ اِسْتَحَقَّ اَلاِغْتِفَار

کسی که به نیکی پوزشخواهی کند، شایستۀ گذشت است.

مَا أَذْنَبَ مَنِ اِعْتَذَر

کسی که پوزش خواست، گویا گناه نکرده است.

الاستغفار بمحو الأوزار

آمرزشخواهی گناهان را از بین می برد.

اَلاِسْتِغْفَارُ دَوَاءُ اَلذُّنُوب

آمرزشخواهی، داروی گناهان است.

اَلْمُؤْمِنُ مُنِيبٌ مُسْتَغْفِرٌ تَوَّاب

مؤمن، آمرزشخواه و توبه کننده است.

اَلاِسْتِغْفَارُ أَعْظَمُ جَزَاء أَجْرا وَ أَسْرَعُ مَثُوبَة

آمرزشخواهی، بزرگترین پاداش و سریعترین ثواب است.

اِسْتَغْفِرْ تُرْزَق

آمرزش خواه تا داده شوی.

أَفْضَلُ اَلتَّوَسُّلِ اَلاِسْتِغْفَار

فزونترین یاریخواهی، آمرزشخواهی است.