گنجینه احادیث

لاَ خَيْرَ فِي قَوْمٍ لَيْسُوا بِنَاصِحِينَ وَ لاَ يُحِبُّونَ اَلنَّاصِحِين

خوبی نیست در مردمی که نه خیر خواهی می کنند و نه خیر خواهان را دوست دارند.

أَكْبَرُ اَلْعَيْبِ أَنْ تَعِيبَ غَيْرَكَ بِمَا هُوَ فِيك

بزرگترین عیب آن است که دیگران را به آنچه در خود توست، سرزنش کنی.

إِنَّ أَنْصَحَ اَلنَّاسِ أَنْصَحُهُمْ لِنَفْسِهِ وَ أَطْوَعُهُمْ لِرَبِّه

همانا خیر خواهترین مردم کسانی هستند که بیشتر برای خود خیر خواهی کنند و پروردگار خود را بیشتر اطاعت کنند.

إنّ الوعظ الّذى لا يمحّه سمع و لا يعدله نفع ما سكت عنه لسان القول و نطق به لسان الفعل

همانا پندی که هیچ گوشی آن را پس نمی زند و هیچ بهره ای همانند آن نیست، پندی است که زبان گفتاری از آن ساکت است و زبان عمل به آن گویا.

قَدْ يَنْصَحُ غَيْرُ اَلنَّاصِح

گاهی خیر خواهی می کند کسی که صاف نیست.

قَدْ جَهِلَ مَنِ اِسْتَنْصَحَ أَعْدَاءَه

همانا نادان است کسی که از دشمن خود خیر خواهی می کند.

كَيْفَ يَنْصِحُ غَيْرَهُ مَنْ يَغُشُّ نَفْسَه

چگونه خیر خواهی می کند برای دیگری کسی که به خویش خیانت می کند؟

مَنْ نَصَحَ نَفْسَهُ كَانَ جَدِيرا بِنُصْحِ غَيْرِه

کسی که برای خود خیر خواهی می کند به خیر خواهی برای دیگران شایسته است.

مَا أَغَشَّ نَفْسَهُ مَنْ يَنْصَحُ غَيْرَه

کسی که برای دیگران خیر خواهی می کند به نفس خود خیانت نمی کند.

نصحك بين الملاء تقريع تفريع

خیر خواهی ات در برابر دیگران، سرزنش کردن است.

لاَ تُقَاوِلَنَّ إِلاَّ مُنْصِفا وَ لاَ تُرْشِدَنَّ إِلاَّ مُسْتَرْشِدا

سخن مگو مگر با آدم با انصاف و ارشاد مکن مگر کسی را که طالب کمال است.

لاَ يَنْصَحُ اَللَّئِيمُ أَحَدا إِلاَّ عَنْ رَغْبَةٍ أَوْ رَهْبَةٍ فَإِذَا زَالَتِ اَلرَّغْبَةُ وَ اَلرَّهْبَةُ عَادَ إِلَى جَوْهَرِه

فرومایه با کسی صاف نمی شود مگر به امید و یا بیمی، پس هر گاه این بیم و امید زایل شود به گوهر خود باز خواهد گشت.