گنجینه احادیث

رُبَّ سَالِمٍ بَعْدَ اَلنَّدَامَة

چه بسیار سلامتی که بعد از پشیمانی حاصل شود.

طُوبَى لِكُلِّ نَادِمٍ عَلَى زَلَّتِهِ مُسْتَدْرِكٍ فَارِطٍ عَثْرَتَه

خوشا به کسی که بر لغزشهای خود پشیمان است؛ زیرا با آن گناهان گذشته خود را جبران کند.

مَنْ نَدِمَ فَقَدْ تَاب

کسی که پشیمان است، پس توبه کرده است.

نَدَمُ اَلْقَلْبِ يُكَفِّرُ اَلذَّنْبَ وَ يُمَحِّصُ اَلْجَرِيرَة

پشیمانی دل، گناه را می پوشاند و جنایت را پاک می کند.

اَلْإِقْرَارُ اِعْتِذَار

اعتراف، پوزشخواهی است.

اَلْإِنْكَارُ إِصْرَار

انکار، پافشاری بر گناه است.

اَلْمُقِرُّ بِالذُّنُوبِ بِالذَّنْبِ تَائِب

اعتراف کننده به گناه، توبه کننده است.

اَلاِعْتِرَافُ شَفِيعُ اَلْجَانِي

اعتراف، مددکار جنایتکار است.

رُبَّ جُرْمٍ أَغْنَى عَنِ اَلاِعْتِذَارِ عَنْهُ اَلْإِقْرَارُ بِه

بسا جرمی که اعتراف به آن از پوزشخواهی بی نیاز است.

شافع المذنب إقراره و توبه اعتذاره

مددکار گناهکار، اعتراف اوست و توبۀ او، پوزشخواهی است.

عَاصٍ يُقِرُّ بِذُنُوبِهِ خَيْرٌ مِنْ مُطِيعٍ يَفْتَخِرُ بِعَمَلِه

گناهکاری که به گناه خود اعتراف دارد، بهتر از فرمانبری است که به عمل خود فخر بفروشد.

مَنِ اِعْتَرَفَ بِالْجَرِيرَةِ اِسْتَحَقَّ اَلْمَغْفِرَة

کسی که به گناه اعتراف کند، سزاوار آمرزش است.