احادیث درباره پندهایی برای حاکمان

لِكُلِّ دَوْلَةٍ بُرْهَة

هر دولتی را، زمانی است.

لِكُلِّ كَبِدٍ حُرْقَةٌ حُرْمَة

برای هر جگری، سوزشی است.

لئن آمر الباطل لقديما فعل،لئن قلّ الحقّ لربّما و لعلّ،لقلّما .أدبر شيء فأقبل.

اگر باطل پیروز شود، از قدیم چنین بوده؛ اگر حق اندک است، ممکن است چنین باشد اما کم است کسانی که به چیزی پشت می کنند به آن روی آورند.

لَنْ يَتَمَكَّنَ اَلْعَدْلُ حَتَّى يَزِلَّ اَلْبَخْس

عدالت استوار نگردد مگر این که ستم از بین رود.

لَنْ يَهْلِكَ مَنِ اِقْتَصَد

هرگز هلاک نشود کسی که میانه روی ورزد.

مَنْ بَذَلَ جَاهَهُ اُسْتُحْمِد

هر که مقام خود را ببخشد، مورد ستایش قرار گیرد.

مَنْ أَحْسَنَ اَلْمَلَكَةَ أَمِنَ اَلْهَلَكَة

هر که به نیکویی پادشاهی کند، از هلاکت ایمن باشد.

من ضعفت آراءه قويت أعداؤه.

هر که اندیشه اش ناتوان است، دشمنانش توانمنداند.

مَنْ وَثِقَ بِإِحْسَانِكَ أَشْفَقَ عَلَى سُلْطَانِك

هر که بر نیکی تو اعتماد داشته باشد، بر پادشاهی تو دلسوز باشد.

مَنْ خَافَ سَوْطَكَ تَمَنَّى مَوْتَك

هر که از شلاّقت بترسد، مرگ تو را آرزو کند.

مَنْ حُمِدَ عَلَى اَلظُّلْمِ مُكِرَ بِه

هر که بر ستم ستایش شود، فریب داده شده است.

من شكر على الإساءة سخر به.

هر که بر بدی سپاس گفته شود، مورد تمسخر قرار گرفته است.