گنجینه احادیث

أَجْمِلُوا فِي اَلطَّلَبِ فَكَمْ مِنْ حَرِيصٍ خَائِبٌ وَ مُجْمِلٍ لَمْ يَخِب

خواست خود را کوتاه کنید. بسا آزمندی که ناامید شده و کوتاه کننده ای که ناامید نشده است.

كم من حريص خائب و مجمل لم يخب.

بسا آزمندی که ناامید شده و کوتاه کننده ای که ناامید نشده است.

طَاعَةُ اَلْحِرْصِ تُفْسِدُ اَلْيَقِين

فرمانبری آز، یقین را تباه می کند.

مَنْ كَانَ حَرِيصا لَمْ يَعْدَمِ اَلْإِهَانَة

هر کس آزمند باشد کوچک شمرده شود.

مَنْ كَثُرَ حِرْصُهُ قَلَّ يَقِينُه

هر کس آز او زیاد شود، یقین او اندک گردد.

لاَ حَيَاءَ لِحَرِيص

آزمند حیا ندارد.

لاَ مُرُوَّةَ مَعَ شُح

با آزمندی، مردانگی نیست.

لاَ صِحَّةَ مَعَ نَهْم

با پرخوری، سلامتی نیست.

لا تجتمع الصّحّة و النّهم.

سلامتی و پرخوری با هم جمع نمی شوند.

يَسِيرُ اَلْحِرْصِ يُحْمَلُ عَلَى كَثِيرِ اَلطَّمَع

اندکی آزمندی، انسان را به طمع بسیار وا می دارد.

رَدُّ اَلْحِرْصِ يُحْسِمُ اَلشَّرَهَ وَ اَلْمَطَامِع

واپس زدن آزمندی، طمعها و میل بسیار را قطع می کند.

سِلاَحُ اَلْحِرْصِ اَلشَّرَه

سلاح آزمندی، میل بسیار است.