گنجینه احادیث

اَلسَّخَاءُ يَزْرَعُ اَلْمَحَبَّة

سخاوت، محبّت می کارد.

اَلسَّخَاءُ يُثْمِرُ اَلصَّفَاء

سخاوت، صمیمیت آورد.

اَلسَّخَاءُ يَكْسِبُ اَلْمَحَبَّةَ وَ يُزَيِّنُ اَلْأَخْلاَق

سخاوت، محبّت به بار آورد و اخلاق را بیاراید.

اَلسَّخَاءُ يُمَحِّصُ اَلذُّنُوبَ وَ يَجْلِبُ مَحَبَّةَ اَلْقُلُوب

سخاوت، گناهان را پاک کند و محبّت دلها را به خود کشد.

جُودُ اَلرَّجُلِ يُحَبِّبُهُ إِلَى أَضْدَادِهِ وَ بُخْلُهُ يُبَغِّضُهُ إِلَى أَوْلاَدِه

بخشش مرد، او را در برابر دشمنانش دوست داشتنی کند و خسیسی، دشمنی فرزندانش را به او برانگیزد.

رِفْقُ اَلْمَرْءِ وَ سَخَاؤُهُ يُحَبِّبُهُ إِلَى أَعْدَائِه

مدارا و سخاوت آدمی، او را پیش دشمنانش دوست داشتنی کند.

سَبَبُ اَلْمَحَبَّةِ اَلسَّخَاء

سخاوت، سبب محبّت است.

عَلَيْكُمْ بِالسَّخَاءِ وَ حُسْنِ اَلْخُلُقِ فَإِنَّهُمَا يَزِيدَانِ اَلرِّزْقَ وَ يُوجِبَانِ اَلْمَحَبَّة

بر شما باد به سخاوت و خوش اخلاقی، همانا این دو، روزی را زیاد کند و محبّت آورد.

فِي اَلسَّخَاءِ اَلْمَحَبَّة

در سخاوت، محبّت است.

كَثْرَةُ اَلسَّخَاءِ تُكْثِرُ اَلْأَوْلِيَاءَ وَ تَسْتَصْلِحُ يَسْتَنْصِحُ اَلْأَعْدَاء

سخاوت زیاد، دوستان را زیاد کند و دشمنان را به صلاح آورد.

مَا اُسْتُجْلِبَتِ اَلْمَحَبَّةُ بِمِثْلِ اَلسَّخَاءِ وَ اَلرِّفْقِ وَ حُسْنِ اَلْخُلُق

چیزی همانند سخاوت و مدارا و خوش خلقی، جلب محبّت نمی کند.

اَلْجُودُ حَارِسُ اَلْأَعْرَاض

بخشش، نگاهبان آبروهاست.