گنجینه احادیث

اَلسَّخَاءُ حُبُّ اَلسَّائِلِ وَ بَذْلُ اَلنَّائِل

سخاوت، دوست داشتن نیازمند و بخشیدن هر آن چیزی است که بدست آورده.

السّيّد من تحمّل المؤونة و جاد بالمعونة.

سرور کسی است که هزینۀ دیگران را به دوش کشد و بخشش کند به آنچه یاری مردم است.

اَلْكَرِيمُ مَنْ جَاءَ جَادَ بِالْمَوْجُود

بخشنده کسی است که آنچه هست، ببخشد.

اَلسَّخَاءُ إِحْدَى اَلسَّعَادَتَيْن

سخاوت، یکی از دو نیکبختی است.

اَلْجُودُ فِي اَللَّهِ عِبَادَةُ اَلْمُقَرَّبِين

بخشش در راه خدا، عبادت نزدیکان به خداست.

اَلسَّخَاءُ وَ اَلشَّجَاعَةُ غَرَائِزُ شَرِيفَةٌ يَضَعُهَا اَللَّهُ سُبْحَانَهُ فِيمَنْ أَحَبَّهُ وَ اِمْتَحَنَه

سخاوت و شجاعت، غریزه های ارجمندی است که خداوند قرار می دهد در کسی که دوستش دارد و او را آزمایش نموده است.

اَلْكَرَمُ إِيثَارُ عُذُوبَةِ اَلثَّنَاءِ عَلَى حُبِّ اَلْمَال

بخشش، برگزیدن گوارایی ستایش است بر دوستی مال.

السّخاء أن تكون بمالك متبرّعا و عن مال غيرك متورّعا.

سخاوت آن است که در دارایی خود، بخشنده و از دارایی دیگران، پرهیزگار باشی.

إِعْطَاءُ هَذَا اَلْمَالِ فِي حُقُوقِ اَللَّهِ دَخْلٌ دَاخِلٌ فِي بَابِ اَلْجُود

دادن این دارایی در اداء حقوق خدا، در بخشندگی داخل شده است.

اَلسَّخَاءُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ وَ اَلْقَنَاعَةُ بُرْهَانُ اَلنُّبْل

سخاوت، ثمرۀ خرد است و قناعت، نشانۀ زیرکی.

اَلنُّبْلُ بِالتَّحَلِّي بِالْجُودِ وَ اَلْوَفَاءُ بِالْعُهُود

زیرکی، در آراستگی به بخشش است و وفا به پیمانها.

اَلْكَرِيمُ مَنْ صَانَ عِرْضَهُ بِمَالِهِ. وَ اَللَّئِيمُ مَنْ صَانَ مَالَهُ بِعِرْضِه

بخشنده کسی است که با دارایی خود، آبروی خویش را نگاه دارد.و فرومایه کسی است که دارایی خویش را با آبرویش نگاه دارد.