گنجینه احادیث

إِذَا صُنِعَ إِلَيْكَ مَعْرُوفٌ فَاذْكُر

هرگاه نیکی شوی، پس آن را به یاد آور.

جَمَالُ اَلْإِحْسَانِ تَرْكُ اَلاِمْتِنَان

فرو گذاری منّت، زیبایی نیکی کردن است.

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِنْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان

انکار کردن نیکی انسان ، سبب محرومیت شود.

سَلِ اَلْمَعْرُوفَ مَنْ يَنْسَاهُ وَ اِصْطَنِعْهُ إِلَى مَنْ يَذْكُرُه

طلب کن کار نیک را از کسی که آن را فراموش کرده و نیکی کن به کسی که آن را به یاد آورد.

قَدْ يَهْنَأُ اَلْعَطَاءُ لِلْإِنْجَاز

گاهی گواراست عطای غیر منتظره.

كَمْ مِنْ مُسْتَدْرِجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْه

بسا با نیکی کردن، اندک اندک به نزدیک خوانده شود.

اَلْمُكَافَاةُ عِتْق

جبران کردن، وسیلۀ آزادی است.

مَنْ هَمَّ أَنْ يُكَافِيَ عَلَى اَلْمَعْرُوفِ وَ عَجَزَ فَقَدْ كَافَى كَافَأ

هر که بر جبران نیکی همّت کند و نتواند پس به تحقیق جبران کرده است.

مَنْ شَكَرَ إِلَيْكَ مَعْرُوفَكَ فَقَدْ سَأَلَك

هر که بر کار نیکویت سپاس گوید، پس به تحقیق از تو طلب کرده است.

مِنْ عَلاَمَةِ اَلْكَرَمِ تَعْجِيلُ اَلْمَثُوبَة

از نشانه های بزرگواری، شتاب در پاداش است.

مِنْ عَلاَمَاتِ اَلْخِذْلاَنِ اِسْتِحْسَانُ اَلْقَبِيح

از نشانه های درماندگی، نیکو شمردن زشتی هاست.

مِنْ سَعَادَةِ اَلْمَرْءِ أَنْ تَكُونَ صَنَايِعُهُ عِنْدَ مَنْ يَشْكُرُهُ وَ مَعْرُوفُهُ عِنْدَ مَنْ لاَ يَكْفُرُه

از نیکبختی آدمی آن است که کار نیک به کسی کند که سپاس گذارد و نیکوکاریش نزد کسی باشد که ناسپاس نباشد.