گنجینه احادیث

مَا لُمْتُ أَحَدا عَلَى إِذَاعَةِ سِرِّي إِذْ كُنْتُ بِهِ أَضْيَق

کسی را بر فاش سازی راز خود ملامت مکن، زیرا تو به حفظ آن از او نااستوارتر بوده ای.

هَلَكَ مَنْ لَمْ يُحْرِزْ أَمْرَه

کسی که از کار خود حراست نکرد، هلاک شد.

لاَ تَثِقْ بِمَنْ يُذِيعُ سِرَّك

به کسی که رازت را فاش سازد، اطمینان مکن.

لاَ تَكُونُوا مَسَايِيحَ وَ لاَ مَذَايِيع

نه سخن چین و نه فاش سازنده راز باشید.

لاَ يَسْلَمُ مَنْ أَذَاعَ سِرَّه

سالم نمی ماند کسی که رازش را فاش سازد.

مِنْ أَقْبَحِ الْغَدْرِ إِذَاعَةُ السِّر

پست ترین فریبکاری، فاش کردن راز است.

اَلْعَاقِلُ مَهْمُومٌ مَغْمُوم

خردمند، همیشه اندوهناک و غمگین است.

تَجَرَّعِ اَلْغُصَصَ فَإِنِّي لَمْ أَرَ جُرْعَة أَحْلَى مِنْهَا عَاقِبَة وَ لاَ أَلَذَّ مَغَبَّة

اندوه را جرعه جرعه فروکش، پس همانا من سرانجام جرعه ای را شیرین تر و گواراتر از آن ندیدم.

كم من حزين وفد حزنه على سرور الأبد.

چه بسا اندوهگینی که به شادمانی جاودانی رسیده است.

لِكُلِّ هَمٍّ فَرَح

هر اندوهی را، شادی هست.

يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ أَنْ لاَ يُفَارِقَهُ اَلْحُزْنُ وَ اَلْحَذَر

شایسته است کسی که خود را می شناسد، از اندوه و پرهیز جدا نگردد.

اَلْهَمُّ يُنْحِلُ اَلْبَدَن

اندوه، جسم را می کاهد.