گنجینه احادیث

إِنَّكَ إِنْ حَارَبْتَ اَللَّهَ حُرِبْتَ وَ هَلَكْت

اگر با خداوند بستیزی، خوبیها از تو گرفته شود و نابود شوی.

بِالْمَعْصِيَةِ تَكُونُ اَلشَّقَاء

نافرمانی، بدبختی آورد.

بِالْمَعْصِيَةِ تُوْصَدُ اَلنَّارُ لِلْغَاوِين

با نافرمانی، آتش بر گمراهان پوشیده می شود.

حَلاَوَةُ اَلْمَعْصِيَةِ يُفْسِدُهَا أَلِيمُ اَلْعُقُوبَة

سختی عذاب، شیرینی نافرمانی را فاسد می کند.

حَاصِلُ اَلْمَعَاصِي اَلتَّلَف

حاصل نافرمانی، تباهی است.

رَاكِبُ اَلْمَعْصِيَةِ مَثْوَاهُ اَلنَّار

سرانجام گناهکار، آتش است.

للمجترىء على المعاصي نقم من عذاب اللّه سبحانه

برای گناهکار حسود، عقوبتهایی از عذاب خداوند است.

مَنْ لَمْ يَرْتَدِعْ يُجْهَل

کسی که از گناه دست برندارد، نادان است.

مَنْ كَثُرَ فِكْرُهُ فِي اَللَّذَّاتِ غَلَبَتْ عَلَيْه

کسی که در لذّتها زیاد اندیشد، بر او چیره شود.

مَنْ تَلَذَّذَ بِمَعَاصِي اَللَّهِ أَوْرَثَهُ اَللَّهُ ذُلا

کسی که به نافرمانی خداوند طلب لذّت کند، خداوند او را خوار گرداند.

مَنْ كَثُرَتْ مَعْصِيَتُهُ وَجَبَتْ إِهَانَتُه

کسی که نافرمانی او بسیار شود، بی احترامیش واجب شود.

مُدْمِنُ اَلشَّهَوَاتِ صَرِيعُ اَلْآفَاتِ مُقَارِنُ اَلسَّيِّئَاتِ مُوقِنٌ بالسبات بِالتَّبِعَات

دایم دارندۀ خواهشهای نفسانی، فرو افتادۀ در آفتهاست، همراه گناهان است و به دنبالۀ آن اطمینان دارد.