کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
أَشْغِلُوا اِشْتَغِلُوا أَنْفُسَكُمْ بِالطَّاعَةِ وَ أَلْسِنَتَكُمْ بِالذِّكْرِ وَ قُلُوبَكُمْ بِالرِّضَا فِيمَا أَحْبَبْتُمْ وَ كَرِهْتُم
نفس خویش را با فرمانبرداری خداوند ، زبان خود را با ذکر، قلبهای خود را به خشنودی و رضا در آنچه دوست و یا کراهت دارید، مشغول سازید.
أَحَقُّ مَنْ تُطِيعُهُ مَنْ لاَ تَجِدُ مِنْهُ بُدّا وَ لاَ تَسْتَطِيع
کسی که فرمانبری تو از او سزاوارتر است که از فرمان او نمی توانی بگریزی و نه می توانی آن را برگردانی.
إنّ اللّه سبحانه جعل الطّاعة غنمة الأكياس عند تفريط العجزة
همانا خداوند فرمانبرداری را غنیمت زیرکان قرار داده هنگام کوتاهی کردن ناتوان.
إِذَا قَوِيتَ فَاقْوَ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ سُبْحَانَه
آنگاه که توانمند گشتی آن را در اطاعت خداوند استوار گردان.
إِذَا أَحَبَّ اَللَّهُ عَبْدا أَلْهَمَهُ رُشْدَهُ وَ وَفَّقَهُ لِطَاعَتِه
آنگاه که پروردگار بنده ای را دوست بدارد، او را به بالندگی هدایت کند و به فرمانبرداری موفّق گرداند.
ثَابِرُوا عَلَى اَلطَّاعَاتِ وَ سَارِعُوا إِلَى فِعْلِ اَلْخَيْرَاتِ وَ تَجَنَّبُوا اَلسَّيِّئَاتِ وَ بَادِرُوا إِلَى فِعْلِ اَلْحَسَنَاتِ وَ تَجَنَّبُوا اِرْتِكَابَ اَلْمَحَارِم
اطاعتهای پروردگار را تداوم بخشید و به خوبیها بشتابید، و از گناهان دوری گزینید و بر نیکوییها پیشی گیرید و از انجام اعمال حرام دور گردید.
دَوَامُ اَلطَّاعَاتِ وَ فِعْلُ اَلْخَيْرَاتِ وَ اَلْمُبَادَرَةُ إِلَى اَلْمَكْرُمَاتِ مِنْ كَمَالِ اَلْإِيمَانِ وَ أَفْضَلِ اَلْإِحْسَان
تداوم فرمانبرداریها ی خداوند ، انجام خوبیها، و پیشی گرفتن بر اخلاقهای شایسته، نشانۀ بالندگی ایمان و افزونترین نیکی است.
شَتَّانَ بَيْنَ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقَى تَبِعَتُهُ وَ بَيْنَ عَمَلٍ تَذْهَبُ مَؤُنَتُهُ وَ تَبْقَى مَثُوبَتُه
فاصله بسیار است میان عملی که لذّت آن زودگذر و وبال آن پایدار است و میان عملی که سختی آن تمام شدنی ولی پاداش آن جاودان است.
طَاعَةُ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ لاَ يَحُوزُهَا إِلاَّ مَنْ بَذَلَ اَلْجِدَّ وَ اِسْتَفْرَغَ اَلْجُهْد
فرمانبرداری خداوند را فراهم نمی کند مگر تلاشگر سخت کوش.
كُنْ مُطِيعا لِلَّهِ سُبْحَانَهُ وَ بِذِكْرِهِ آنِسا وَ تَمَثَّلَ فِي حَالِ تَوَلِّيكَ عَنْهُ إِقْبَالَهُ عَلَيْكَ يَدْعُوكَ إِلَى عَفْوِهِ وَ يَتَغَمَّدُكَ بِفَضْلِه
فرمانبردار خداوند باش و به یاد او انس گیر و آنگاه که از او روی گردانیده ای به یاد آور که او به تو روی نموده و تو را به آمرزش خود می خواند و گناهان تو را با بخشش خود می پوشاند.
لَوْ لَمْ يَتَوَاعَدِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ لَوَجَبَ أَنْ لاَ يُعْصَى شُكْرا لِنِعْمَتِه
اگر پروردگار وعدۀ مجازات نداده بود هر آینه واجب بود به جهت سپاس از نعمتهایش، نافرمانی نشود.
لَوْ لَمْ يُرَغِّبِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ فِي طَاعَتِهِ لَوَجَبَ أَنْ يُطَاعَ رَجَاءَ رَحْمَتِه
اگر خداوند به فرمانبرداری از خود هم ترغیب نمی کرد، واجب بود به امید رحمت او اطاعت می شد.
