گنجینه احادیث

تَكَبُّرُ اَلدَّنِيِّ يَدْعُو إِلَى إِهَانَتِه

خودبینی پست، به اهانت خود می خواند.

ثَمَرَةُ اَلْكِبْرِ اَلْمَسَبَّة

ثمرۀ خود بینی، بدگویی است.

قَدْ يَذِلُّ اَلْمُتَجَبِّر

گردنکش خوار می شود.

كَفَى بِالتَّكَبُّرِ تَلَفا

تباهی برای خود بینی کافی است.

لَيْسَ لِمُتَكَبِّرٍ صَدِيق

خود بزرگ بین، دوست ندارد.

مَنْ تَجَبَّرَ كُسِر

هر کس گردنکشی کند، شکسته شود.

مَنْ تَكَبَّرَ مَقَت

هر که خود بزرگ بینی ورزد، دشمن داشته شود.

مَنْ كَانَ مُتَكَبِّرا لَمْ يُعْدِمِ اَلتَّلَف

هر کس خود بزرگ بین است، تباهی را رها نکرده است.

مَنْ لَبِسَ اَلْكِبْرَ وَ اَلسَّرَفَ خَلَعَ اَلْفَضْلَ وَ اَلشَّرَف

هر کس لباس خودبینی و زیاده روی بپوشد، جامۀ برتری و بزرگی از تن بدر کند.

مَا اجْتَلَبَ اَلْمَقْتَ بِمِثْلِ اَلْكِبْر

چیزی مانند خود بینی، دشمنی نمی آورد.

لاَ ثَنَاءَ مَعَ كِبْر

با خود بینی، ستایشی نخواهد بود.

لاَ يَزْكُو عَمَلُ مُتَجَبِّر

عمل گردنکش پاکیزه نمی شود.