گنجینه احادیث

مَنِ اسْتَغْنی بِاللّهِ إفْتَقَرَالنّاسُ إلَیْهِ، وَ مَنِ اتَّقَی اللّهَ أَحَبَّهُ النّاسُ وَ إنْ کَرِهُوا

هر که خود را به وسیله خداوند بی نیاز بداند مردم محتاج او خواهند شد و هر که تقوای الهی پیشه کند، خواه ناخواه، مورد محبّت مردم قرار می گیرد گرچه مردم خودشان اهل تقوا نباشند.

أکْیَسُ الْکَیِّسِ التُّقی، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْکَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ.

زیرک ترین و هوشیارترین افراد، شخص با تقوا و پرهیزکار می باشد؛ و أحمق و نادان ترین افراد، کسی است که تبهکار و اهل معصیت باشد؛ گرامی ترین و با شخصیّت ترین (کریم) افراد، آن کسی است که به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، کمک نماید.

أحَبُّ الأَعمالِ إلَی اللَّهِ سُرورٌ تُدخِلُهُ عَلَی المُؤمِنِ؛ تَطرُدُ عَنهُ جَوعَتَهُ، أو تَکشِفُ عَنهُ کربَتَهُ.

محبوب ترینِ کارها نزد خدا، شادمان ساختن مؤمن است، مانند بر طرف ساختن گرسنگی اش و یا زدودن اندوهش.

إنَّ اللَّهَ یحِبُّ الحَیی الحَلیمَ العَفیفَ المُتَعَفِّف.

خداوند، شخصِ با حیاءِ بردبارِ عفیفِ خویشتن دار را دوست دارد.

کتابُ اللّهِ عزوجل عَلی أربَعَةِ أشیاءَ: عَلَی العِبارَةِ، وَ الإِشارَةِ، وَ اللَّطائِفِ، وَ الحَقائِقِ؛ فَالعِبارَةُ لِلعَوامِّ، وَ الإِشارَةُ لِلخَواصِّ، وَ اللَّطائِفُ لِلأَولِیاءِ، وَ الحَقائِقُ لِلأَنبِیاءِ علیهم السلام.

کتاب خدا، بر چهار گونه است: عبارت، اشارت، لطائف و حقایق. 1.عبارت، برای عموم مردم است؛ 2.اشاره؛ برای خواص؛ 3.لطائف، برای اولیا؛ 4.حقایق، از آنِ پیامبران علیهم السلام است.