گنجینه احادیث

حَسْبُكَ مِنَ اَلْقَنَاعَةِ غِنَاكَ بِمَا قَسَمَ لَكَ من اَللَّهُ سُبْحَانَه

بس است تو را از قناعت، به این که آنچه خداوند روزیت کرده به آن بسنده کنی.

عَلَيْكَ بِالْقُنُوعِ فَلاَ شَيْءَ أَدْفَعُ لِلْفَاقَةِ مِنْه

بر تو باد به قناعت کردن، پس چیزی از آن مناسب تر برای دفع تنگدستی و درویشی نیست.

طُوبَى لِمَنْ ذَلَّ فِي نَفْسِهِ وَ عَزَّ بِطَاعَتِهِ وَ غَنَى بِقَنَاعَتِه

خوشا به آن که خود فروتن است و به فرمانبرداری خود ارجمند است و به قناعت خویش بی نیاز.

فِي اَلْقَنَاعَةِ اَلْغَنَاء

بی نیازی در قناعت است.

قُرِنَ اَلْقُنُوعُ بِالْغَنَاء

قناعت و بی نیازی همراه اند.

كُلُّ قَانِعٍ غَنِي

هر قناعت کننده ای، بی نیاز است.

كُلُّ اَلْغِنَى فِي اَلْقَنَاعَةِ وَ اَلرِّضَا

تمامی بی نیازی در قناعت و خشنودی است.

كُنْ قَنَعا تَكُنْ غَنِيّا

قانع باش تا بی نیاز باشی.

مَنْ قَنَعَ غَنِي

هر که قناعت ورزد، بی نیاز شود.

مَنْ قَنَعَ شَبِع

هر که قناعت کند، سیر شود.

من قنع بقسم اللّه استغنى.

هر که به آنچه خدا روزیش کرده قناعت کند، بی نیازی جوید.

مَنْ رَضِيَ بِالْمَقُدورِ اِكْتَفَى بِالْمَيْسُور

هر که به آنچه تقدیر شده خشنود باشد، به سهل و آسان بسنده کند.