گنجینه احادیث

سَلِ اَلْمَعْرُوفَ مَنْ يَنْسَاهُ وَ اِصْطَنِعْهُ إِلَى مَنْ يَذْكُرُه

طلب کن کار نیک را از کسی که آن را فراموش کرده و نیکی کن به کسی که آن را به یاد آورد.

قَدْ يَهْنَأُ اَلْعَطَاءُ لِلْإِنْجَاز

گاهی گواراست عطای غیر منتظره.

كَمْ مِنْ مُسْتَدْرِجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْه

بسا با نیکی کردن، اندک اندک به نزدیک خوانده شود.

اَلْمُكَافَاةُ عِتْق

جبران کردن، وسیلۀ آزادی است.

مَنْ هَمَّ أَنْ يُكَافِيَ عَلَى اَلْمَعْرُوفِ وَ عَجَزَ فَقَدْ كَافَى كَافَأ

هر که بر جبران نیکی همّت کند و نتواند پس به تحقیق جبران کرده است.

مَنْ شَكَرَ إِلَيْكَ مَعْرُوفَكَ فَقَدْ سَأَلَك

هر که بر کار نیکویت سپاس گوید، پس به تحقیق از تو طلب کرده است.

مِنْ عَلاَمَةِ اَلْكَرَمِ تَعْجِيلُ اَلْمَثُوبَة

از نشانه های بزرگواری، شتاب در پاداش است.

مِنْ عَلاَمَاتِ اَلْخِذْلاَنِ اِسْتِحْسَانُ اَلْقَبِيح

از نشانه های درماندگی، نیکو شمردن زشتی هاست.

مِنْ سَعَادَةِ اَلْمَرْءِ أَنْ تَكُونَ صَنَايِعُهُ عِنْدَ مَنْ يَشْكُرُهُ وَ مَعْرُوفُهُ عِنْدَ مَنْ لاَ يَكْفُرُه

از نیکبختی آدمی آن است که کار نیک به کسی کند که سپاس گذارد و نیکوکاریش نزد کسی باشد که ناسپاس نباشد.

لاَ تُسِئْ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ فَمَنْ أَسَاءَ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْهِ مُنِعَ اَلْإِحْسَان

به کسی که به تو نیکی کرده بدی مکن، زیرا کسی که بدی کند به کسی که به او نیکی نموده، از نیکی بازماند.

لاَ تَزْكُو إِلاَّ عِنْدَ اَلْكِرَامِ اَلصَّنَايِع

فزونی نیابد نیکی کردن مگر به بزرگواران.

لاَ يَسْتَقِيمُ قَضَاءُ اَلْحَوَائِجِ إِلاَّ بِثَلاَثٍ بِتَصْغِيرِهَا لِتَعْظُمَ وَ سَتْرِهَا لِتَظْهَرَ وَ تَعْجِيلِهَا لِتَهَنَّأ

برآمدن خواسته ها سامان نیابد مگر به سه چیز:به کوچک شمردن آن برای آن که بزرگ شمرده شود، و پنهان کردن آن تا آشکار شود، و شتاب در آن تا گوارا شود.