گنجینه احادیث

بِكَثْرَةِ اَلْمَنِّ تُكَدَّرُ اَلصَّنِيعَة

با منّت گذاشتن بسیار، نیکی کردن تیره می شود.

تَمَامُ اَلْإِحْسَانِ تَرْكُ اَلْمَنِّ بِه

نیکی کردن کامل، با فرو گزاری«منّت»است به آن.

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ يَحْدُو عَلَى قُبْحِ اَلاِمْتِنَان

انکار کردن نیکی، انسان را به زشتی منّت گذاشتن می کشاند.

شَرُّ اَلنَّوَالِ مَا تَقَدَّمَهُ اَلْمَطَلُ وَ تَعَقَّبَهُ اَلْمَن

بدترین بخشش آن است که با تأخیر و پس اندازی آغاز شود و منّت را در پی داشته باشد.

شَرُّ اَلْمُحْسِنِينَ اَلْمُمْتَنُّ بِإِحْسَانِه

بدترین نیکوکاران، کسانی هستند که به نیکی خود منّت گذارند.

طُولُ اَلاِمْتِنَانِ يُكَدِّرُ صَفْوَ اَلْإِحْسَان

منّت گذاشتن دراز، صافی نیکی کردن را تیره می سازد.

ظُلْمُ اَلْإِحْسَانِ قُبْحُ اَلاِمْتِنَان

زشتی منّت گذاشتن، ستم به نیکی کردن است.

ظَلَمَ اَلْمُرُوَّةَ مَنْ مَنَّ بِصَنِيعِه

هر که به کار نیک منّت گذارد، به جوانمردی ستم کرده است.

كَثْرَةِ اَلْمَنِّ تُكَدَّرُ اَلصَّنِيعَة

منّت بسیار، کار نیک را تیره می کند.

لَيْسَ مِنَ اَلْكَرَمِ تَنْكِيدُ اَلْمِنَنِ بِالْمَن

تیره سازی نعمت با منّت، خلاف بزرگواری است.

مَنْ مَنَّ بِإِحْسَانِهِ كَدَّرَه

هر که نیکی را با منّت آمیزد، آن را تیره کرده است.

مَنْ مَنَّ بِمَعْرُوفِهِ أَسْقَطَ شُكْرَه

هر که به نیکی کردن خود منّت گذارد، سپاس آن را ساقط کرده است.