گنجینه احادیث

لاَ تَمْنَعَنَّ اَلْمَعْرُوفَ وَ إِنْ لَمْ تَجِدْ عَرُوفا

هرگز از نیکی کردن باز مدار، هر چند شایستۀ آن را نیابی.

لاَ تَمْتَنِعَنَّ لا تملن مِنْ فِعْلِ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلْإِحْسَانِ فَتُسْلَبَ اَلْإِمْكَان

هرگز از کار نیک و نیکی کردن روی بر متاب، زیرا این کار توانمندی را زایل می کند.

لاَ يُزَهِّدَنَّكَ فِي اِصْطِنَاعِ اَلْمَعْرُوفِ قِلَّةُ مَنْ يَشْكُرُهُ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لاَ يَنْتَفِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ وَ قَدْ يُدْرَكُ مِنْ شُكْرِ اَلشَّاكِرِ أَكْثَرُ مِمَّا أَضَاعَ اَلْكَافِر

اندکی سپاس، تو را در کار نیک بی رغبت نکند، هر آینه تو را سپاس گوید کسی که از نیکی تو بهره نبرده است و هر آینه دریافت می شود از سپاس سپاس کننده بیشتر از آنچه ناسپاس تباه کرده است.

اَلْمَنُّ يُسَوِّدُ اَلْمِنَّة

منّت گذاشتن، نعمت را سیاه می کند.

اَلْمَنُّ مَفْسَدَةُ اَلصَّنِيعَة

منّت گذاشتن، تباه کنندۀ کار نیک است.

اَلْمَنُّ يُنَكِّدُ اَلْإِحْسَان

منّت گذاشتن نیکی را سبک و تیره می کند.

اَلْمَنُّ يُفْسِدُ اَلصَّنِيعَة

منّت گذاشتن، نیکی را تباه می کند.

اَلْمَنُّ يُفْسِدُ اَلْإِحْسَان

منّت گذاشتن، نیکی کردن را تباه می کند.

اَلْمَعْرُوفُ يُكَدِّرُهُ تَكْرَارُ اَلْمَنِّ بِه

منّت گذاشتن پی در پی، نیکی کردن را تیره می کند.

اَلْمَطَلُ وَ اَلْمَنُّ مُنَكِّدُ اَلْإِحْسَان

تأخیر و منّت گذاشتن، تیره کنندۀ کار نیک است.

إِيَّاكَ وَ اَلْمَنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنَّ اَلاِمْتِنَانَ يُكَدِّرُ اَلْإِحْسَان

از منّت گذاشتن به جهت کار نیکو بپرهیز، زیرا منّت گذاشتن، نیکی کردن را تیره می کند.

بِالْمَنِّ يُكَدَّرُ اَلْإِحْسَان

با منّت گذاشتن، نیکی کردن تیره می شود.