أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْكَ وَ اُعْفُ عَمَّنْ جَنَى عَلَيْك
نیکی کن به کسی که به تو بدی کرده و بگذر از کسی که بر تو جنایت کرده است.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْكَ وَ اُعْفُ عَمَّنْ جَنَى عَلَيْك
نیکی کن به کسی که به تو بدی کرده و بگذر از کسی که بر تو جنایت کرده است.
إِنَّ مُقَابَلَةَ اَلْإِسَاءَةِ بِالْإِحْسَانِ وَ تَغَمُّدَ اَلْجَرَائِمِ بِالْغُفْرَانِ لَمِنْ أَحْسَنِ اَلْفَضَائِلِ وَ أَفْضَلِ اَلْمَحَامِد
همانا بدی را با نیکی مقابله کردن و خطاها را با گذشت پوشاندن از نیکوترین خصلتها و فزونترین ستودنیهاست.
إِنَّ مِنْ فَضْلِ اَلرَّجُلِ أَنْ يُنْصِفَ مِنْ نَفْسِهِ مَنْ لَمْ يُنْصِفْهُ وَ يُحْسِنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْه
همانا از فزونی مرد آن است که دربارۀ خویشتن به انصاف رفتار کند کسی را که به او انصاف نورزیده و نیکی کند به کسی که به او بدی کرده است.
إِنَّ مِنْ مَكَارِمِ اَلْأَخْلاَقِ أَنْ تَصِلَ مَنْ قَطَعَكَ وَ تُعْطِيَ مَنْ حَرَمَكَ وَ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَك
همانا از اخلاق پسندیده است این که: بپیوندی به کسی که از تو بریده و عطا کنی کسی را که تو را محروم کرده و بگذری از کسی که به تو ستم کرده است.
مَنْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْهِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ اَلْفَضْل
آن که نیکی کند به کسی که به او بدی کرده پس هر آینه تمامی فزونی را برگرفته است.
مِنْ أَحْسَنِ اَلْكَرَمِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيء
از نیکوترین بزرگواری ها، نیکی به خطاکار است.
لاَ يَحُوزُ اَلْغُفْرَانُ إِلاَّ مَنْ قَابَلَ اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان
آمرزش را فراهم نمی آورد مگر کسی که بدی را با نیکی کردن برابر آورد.
المحسن من عمّ النّاس بالإحسان.
نیکوکار کسی است که به همه نیکی کند.
إِكْمَالُ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ مِنِ اِبْتِدَائِه
کامل کردن نیکی، نیکوتر از آغاز کردن آن است.
إِتْبَاعُ اَلْإِحْسَانِ بِالْإِحْسَانِ مِنْ كَمَالِ اَلْجُود
نیکی کردن پی در پی، از کمال بخشندگی است.
اَلْكَرِيمُ يَرَى مَكَارِمَ أَفْعَالِهِ دَيْنا عَلَيْهِ يَقْضِيه
بزرگوار، کارهای نیک خود را دین خود می داند که ادا می کند.
اَلْمَعْرُوفُ لاَ يَتِمُّ إِلاَّ بِثَلاَثٍ: بِتَصْغِيرِهِ، وَ تَعْجِيلِهِ، وَ سَتْرِهِ، فَإِنَّكَ إِذَا صَغَّرْتَهُ فَقَدْ عَظَّمْتَهُ وَ إِذَا عَجَّلْتَهُ فَقَدْ هَنَّأْتَهُ وَ إِذَا سَتَرْتَهُ فَقَدْ تَمَّمْتَه
کار نیک کامل نمی شود مگر به سه چیز:به کوچک شمردن آن، و شتاب کردن در آن، و پوشانیدن آن .همانا اگر آن را کوچک شماری پس آن را بزرگ کرده ای، و اگر در آن شتاب کنی، پس آن را گوارا کرده ای و اگر آن را بپوشانی، پس آن را کامل کرده ای.