قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱۳٬۵۱۱ حدیث · صفحه ۶۷۴ از ۱٬۱۲۶

أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْكَ وَ اُعْفُ عَمَّنْ جَنَى عَلَيْك

نیکی کن به کسی که به تو بدی کرده و بگذر از کسی که بر تو جنایت کرده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

إِنَّ مُقَابَلَةَ اَلْإِسَاءَةِ بِالْإِحْسَانِ وَ تَغَمُّدَ اَلْجَرَائِمِ بِالْغُفْرَانِ لَمِنْ أَحْسَنِ اَلْفَضَائِلِ وَ أَفْضَلِ اَلْمَحَامِد

همانا بدی را با نیکی مقابله کردن و خطاها را با گذشت پوشاندن از نیکوترین خصلتها و فزونترین ستودنیهاست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

إِنَّ مِنْ فَضْلِ اَلرَّجُلِ أَنْ يُنْصِفَ مِنْ نَفْسِهِ مَنْ لَمْ يُنْصِفْهُ وَ يُحْسِنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْه

همانا از فزونی مرد آن است که دربارۀ خویشتن به انصاف رفتار کند کسی را که به او انصاف نورزیده و نیکی کند به کسی که به او بدی کرده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

إِنَّ مِنْ مَكَارِمِ اَلْأَخْلاَقِ أَنْ تَصِلَ مَنْ قَطَعَكَ وَ تُعْطِيَ مَنْ حَرَمَكَ وَ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَك

همانا از اخلاق پسندیده است این که: بپیوندی به کسی که از تو بریده و عطا کنی کسی را که تو را محروم کرده و بگذری از کسی که به تو ستم کرده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

مَنْ أَحْسَنَ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْهِ فَقَدْ أَخَذَ بِجَوَامِعِ اَلْفَضْل

آن که نیکی کند به کسی که به او بدی کرده پس هر آینه تمامی فزونی را برگرفته است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

مِنْ أَحْسَنِ اَلْكَرَمِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيء

از نیکوترین بزرگواری ها، نیکی به خطاکار است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

لاَ يَحُوزُ اَلْغُفْرَانُ إِلاَّ مَنْ قَابَلَ اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان

آمرزش را فراهم نمی آورد مگر کسی که بدی را با نیکی کردن برابر آورد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

المحسن من عمّ النّاس بالإحسان.

نیکوکار کسی است که به همه نیکی کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

إِكْمَالُ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ مِنِ اِبْتِدَائِه

کامل کردن نیکی، نیکوتر از آغاز کردن آن است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 509

إِتْبَاعُ اَلْإِحْسَانِ بِالْإِحْسَانِ مِنْ كَمَالِ اَلْجُود

نیکی کردن پی در پی، از کمال بخشندگی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 509

اَلْكَرِيمُ يَرَى مَكَارِمَ أَفْعَالِهِ دَيْنا عَلَيْهِ يَقْضِيه

بزرگوار، کارهای نیک خود را دین خود می داند که ادا می کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 509

اَلْمَعْرُوفُ لاَ يَتِمُّ إِلاَّ بِثَلاَثٍ: بِتَصْغِيرِهِ، وَ تَعْجِيلِهِ، وَ سَتْرِهِ، فَإِنَّكَ إِذَا صَغَّرْتَهُ فَقَدْ عَظَّمْتَهُ وَ إِذَا عَجَّلْتَهُ فَقَدْ هَنَّأْتَهُ وَ إِذَا سَتَرْتَهُ فَقَدْ تَمَّمْتَه

کار نیک کامل نمی شود مگر به سه چیز:به کوچک شمردن آن، و شتاب کردن در آن، و پوشانیدن آن .همانا اگر آن را کوچک شماری پس آن را بزرگ کرده ای، و اگر در آن شتاب کنی، پس آن را گوارا کرده ای و اگر آن را بپوشانی، پس آن را کامل کرده ای.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 509
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه