گنجینه احادیث

رُبَّمَا كَانَ اَلدَّاءُ شِفَاء

چه بسا دردی که خود درمان است.

رُبَّمَا كَانَ اَلدَّوَاءُ دَاء

چه بسا دارویی که درد است.

قَلَّ مَنْ أَكْثَرَ مِنْ فُضُولِ اَلطَّعَامِ إِلاَّ لَزِمَتْهُ اَلْأَسْقَام

اندک است کسی که پرخوری کند مگر این که دارای بیماریهاست.

كَمْ مِنْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ ضَيَّعَتْ أَكَلاَت

بسا یک خوردنی که از خوردنها باز دارد.

كُلُوا اَلْأُتْرُجَ قَبْلَ اَلطَّعَامِ وَ بَعْدَهُ فَآلُ مُحَمَّدٍ يَفْعَلُونَ ذَلِك

قبل و بعد از غذا بالنگ بخورید، آل محمد ع این کار را می کنند.

لِكُلِّ عِلَّةٍ دَوَاء

برای هر دردی درمانی است.

لِكُلِّ حَيٍّ دَاء

برای هر زنده ای، درد است.

من كثرت أدواؤه لم يعرف شقاؤه.

هر که بیماری اش بسیار باشد، درمانش شناخته نشود.

مَنْ كَتَمَ اَلْأَطِبَّاءَ مَرَضَهُ خَانَ بَدَنَه

هر که از پزشکان بیماری خود را پنهان کند، به بدن خود خیانت کرده است.

من كتم مكنون دائه عجز طبيبه عن شقائه.

هر که درد نهانی خود را پنهان دارد، پزشکش از درمان او ناتوان گردد.

مَنْ غَرَسَ فِي نَفْسِهِ مَحَبَّةَ أَنْوَاعِ اَلطَّعَام

اجتنی ثمار فنون الأسقام. هر که در دل خود دوستی خوردنیهای گوناگون را بکارد، میوه های بیماریهای گوناگون را بچیند.

مَنْ لَمْ يَحْتَمِلْ مَرَارَةَ اَلدَّوَاءِ دَامَ أَلَمُه

هر که تلخی دارو را تحمّل نکند، دردش دوام یابد .