گنجینه احادیث

بِصِحَّةِ اَلْمِزَاجِ تُوجَدُ لَذَّةُ اَلطَّعْم

با سلامتی مزاج، لذّت مزه دریافت می شود.

تَوَقَّوُا اَلْبَرْدَ فِي أَوَّلِهِ وَ تَلَقَّوْهُ فِي آخِرِهِ فَإِنَّهُ يَفْعَلُ فِي اَلْأَبْدَانِ كَمَا يَفْعَلُ فِي اَلْأَغْصَانِ أَوَّلُهُ يُحْرِقُ وَ آخِرُهُ يُورِق

از سرما در آغاز آن بپرهیزید و از آخر آن استفاده کنید، همانا سرما با بدنها آن کند که با درختان می کند، آغاز آن می سوزاند و نهایت آن برگها را می رویاند.

ثَوْبُ اَلْعَافِيَةِ أَهْنَأُ اَلْمَلاَبِس

جامۀ عافیت، گواراترین جامه هاست.

دَوَامُ اَلْعَافِيَةِ أَهْنَأُ عَطِيَّةٍ وَ أَفْضَلُ قِسْم

پایندگی عافیت، گواراترین هدیه و برترین نصیب است.

صِحَّةُ اَلْأَجْسَامِ مِنْ أَهْنَإِ اَلْأَقْسَام

تندرستی، از گواراترین نصیبهاست.

كَيْفَ يَغْتَرُّ بِسَلاَمَةِ جِسْمٍ مَعْرَضٍ لِلْآفَات

چگونه به سلامتی بدنی فریب می خوری که در معرض آفتهاست؟

كَيْفَ يَكُونُ مَنْ يَفْنَى بِبَقَائِهِ وَ يَسْقُمُ بِصِحَّتِهِ وَ يُؤْتَى مِنْ مَأْمَنِه

چگونه است کسی که به پایندگی خود از بین می رود و به تندرستی خود بیمار می شود و از جایگاه امن خود بلا می بیند.

لاَ دَوَاءَ لِمَشْعُوفٍ بِدَائِه

کسی که شیفتۀ درد خویش است، درمان ندارد.

لاَ شِفَاءَ لِمَنْ كَتَمَ طَبِيبَهُ دَاءَه

درمان ندارد کسی که بیماری خویش را از پزشک پنهان کند.

لا تجتمع الصّحّة و النّهم.

پرخوری و تندرستی باهم جمع نمی شوند.

لاَ يَجْتَمِعُ اَلْجُوعُ وَ اَلْمَرَض

گرسنگی و بیماری باهم جمع نمی شوند.

لاَ وِقَايَةَ أَمْنَعُ مِنَ اَلسَّلاَمَة

هیچ نگاهداری مناسب تر از سلامتی نیست.