گنجینه احادیث

لاَ تَفْعَلَنَّ مَا يَعُرُّكَ مَعَابُه

هرگز مکن کاری را که عیب آن تو را آلوده سازد.

لاَ تُقَدِّمَنَّ عَلَى أَمْرٍ حَتَّى تُخْبِرَه

خود را پیش مینداز در کاری مگر بعد از آن که بدانی آن را.

لاَ تَسْأَلْ مَنْ تَخَافُ مَنْعَه

سؤال مکن از کسی که از منعش می ترسی.

لاَ تَأْمَنْ عَدُوّا وَ إِنْ شَكَر

ایمن مباش از دشمن گر چه سپاس گوید.

لاَ تُطْمِعِ اَلْعُظَمَاءَ فِي حَيْفِك

بزرگان را در ستم خود به طمع مینداز.

لاَ تُسْرِعْ إِلَى اَلنَّاسِ بِمَا يُكْرَهُونَ فَيَقُولُوا فِيكَ مَا لاَ يَعْلَمُون

شتاب مکن به سوی مردم به آنچه نمی پسندند، پس بگویند درباره تو آنچه را نمی دانند.

لاَ تَأْمَنَنَّ مَلُولا وَ إِنْ تَحَلَّى بِالصِّلَةِ فَإِنَّهُ لَيْسَ فِي اَلْبَرْقِ اَلْخَاطِفِ مُسْتَمْتَعٌ لِمَنْ يَخُوضُ اَلظَّلَمَة

هرگز ایمن مشو کسی را که آزرده خاطر است گر چه او را به نیکی آراسته باشی. همانا کسی که در تاریکی افتاده از برق تند زودگذر بهره نگیرد.

لاَ تُنَابِذْ عَدُوَّكَ وَ لاَ تَقْرَعْ صَدِيقَكَ وَ اِقْبَلِ اَلْعُذْرَ وَ إِنْ كَانَ كَذِبا وَ دَعِ اَلْجَوَابَ عَنْ قُدْرَةٍ وَ إِنْ كَانَ لَك

دشمنی را با دشمن خود آشکار مکن و دوست خود را سرزنش منما، عذر را بپذیر گرچه دروغ باشد و پاسخ را واگذار از روی توانایی، گرچه به زیان تو باشد.

لاَ يَسُوءَنَّكَ مَا يَقُولُ اَلنَّاسُ فِيكَ فَإِنَّهُ إِنْ كَانَ كَمَا يَقُولُونَ كَانَ ذَنْبا عُجِّلَتْ عُقُوبَتُهُ وَ إِنْ كَانَ عَلَى خِلاَفِ مَا قَالُوا كَانَتْ حَسَنَة لَمْ تَعْمَلْهَا

از آنچه مردم برای تو می گویند، بدت نیاید، زیرا اگر آنچه می گویند، درست باشد، گناهی است که در مجازات آن شتاب شده است و اگر نادرست باشد، این کار آنها حسنه ای برای توست که آن را انجام نداده ای.

لاَ شَرَفَ كَالسُّؤْدَد

هیچ بزرگی مانند مهتری نیست.

لاَ رَأْيَ لِمَنْ لاَ يُطَاع

نیست رأیی برای کسی که فرمان برده نمی شود.

لاَ يَنْتَصِرُ اَلْمَظْلُومُ بِلاَ نَاصِر

بدون یاور، ستمدیده انتقام نمی کشد.