گنجینه احادیث

اَلصَّمْتُ رَوْضَةُ اَلْفِكْر

سکوت، بوستان اندیشه است.

اَلصَّمْتُ آيَةُ اَلنُّبْلِ وَ ثَمَرَةُ ثَمَرُ اَلْعَقْل

سکوت، نشانۀ زیرکی و نتیجۀ خرد است.

أَحْسَنُ اَلصَّمْتِ مَا كَانَ عَنِ اَلزَّلَل

نیکوترین سکوت، خاموشی از لغزش مردم است.

أَحْمَدُ مِنَ اَلْبَلاَغَةِ اَلصَّمْتُ حِينَ لاَ يَنْبَغِي اَلْكَلاَم

ستوده تر از بلاغت، سکوت است، آنگاه که سخن گفتن شایسته نیست.

إِنَّمَا يَسْتَحِقُّ اِسْمَ اَلصَّمْتِ اَلْمُضْطَلِعُ بِالْإِجَابَةِ وَ إِلاَّ فَالْعَيُّ بِهِ أَوْلَى

همانا کسی که به پاسخ توانا است سزاوار نام سکوت است، و گرنه نام ناتوان بر او شایسته تر است.

إِذَا غُلِبْتَ عَلَى اَلْكَلاَمِ فَإِيَّاكَ أَنْ تُغْلَبَ عَلَى اَلسُّكُوت

هر گاه در سخن گفتن شکست خوردی، بپرهیز از این که در سکوت نیز شکست خوری.

إِذَا تَكَلَّمْتَ بِالْكَلِمَةِ مَلَكَتْكَ وَ إِذَا أَمْسَكْتَهَا مَلَكْتَهَا

آنگاه که سخنی گویی، مالک تو گردد و اگر سکوت کنی، تو مالک آن باشی.

رُبَّ كَلاَمٍ جَوَابُهُ اَلسُّكُوت

بسا سخنی که پاسخ آن سکوت است.

رُبَّ نُطْقٍ أَحْسَنُ مِنْهُ اَلصَّمْت

بسا سخنی که نیکوتر از آن سکوت است.

رُبَّ سُكُوتٍ أَبْلَغُ مِنْ كَلاَم

بسا سکوتی که از سخن گفتن رساتر است.

صَمْتُكَ حَتَّى تُسْتَنْطَقَ أَجْمَلُ مِنْ نُطْقِكَ حَتَّى تُسْكَت

سکوت تو هنگامی که سخن گفتن از تو خواسته شود، زیباتر از سخن گفتن است که خاموشت کنند.

صَمْتٌ تُحْمَدُ عَاقِبَتُهُ خَيْرٌ مِنْ كَلاَمٍ تُذَمُّ مغتبه مَغَبَّتُه

سکوتی که سرانجام ستوده شود، بهتر از سخنی است که نکوهیده شود.