گنجینه احادیث

لاَ تَصْفُو اَلْخُلَّةُ مَعَ غَيْرِ أَدِيب

با بی ادبی، دوستی صاف نمی باشد.

لاَ خَيْرَ فِي مُعِينٍ مُهِين

خیری نیست در یاری خوار کننده.

رُبَّ وَاثِقٍ خَجِل

بسا اعتماد کننده ای که شرمنده شود.

مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ اَلسُّوءِ اِتَّهَم

هر که به جای ناشایست داخل شود، مورد تهمت قرار گیرد.

مَنْ سَاءَ اِخْتِيَارُهُ قَبُحَتْ آثَارُه

هر که انتخابش بد باشد، آثارش زشت شود.

مَنْ قَرُبَ مِنَ اَلدَّنِيَّةِ اُتُّهِم

هر که به بدیها نزدیک شود، تهمت زده شود.

اَلْكَرِيمُ أَبْلَجُ. اَللَّئِيمُ مُلَهْوَج

بزرگوار، گشاده رو و فرومایه، خام و ناپخته است.

اَلْبِشْرُ مَبَرَّةٌ. اَلْعُبُوسُ مَعَرَّة

خوشرویی، نیکی است و ترشرویی گناه و آزار.

البشر أوّل البرّ.

خوشرویی، آغاز نیکی است.

اَلطَّلاَقَةُ شِيمَةُ اَلْحُر

گشاده رویی، خصلت آزاده است.

اَلْبِشْرُ شِيمَةُ اَلْحُر

خوشرویی، خصلت آزاده است.

اَلْبِشْرُ أَوَّلُ اَلنَّائِل

خوشرویی، آغاز بخشندگی است.