قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱۳٬۵۱۱ حدیث · صفحه ۶۰ از ۱٬۱۲۶

مَنْ صَبَرَ فَنَفْسَهُ وَقَّرَ وَ بِالثَّوَابِ ظَفَرَ وَ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ أَطَاع

هر که شکیبایی کند، نفس او استوار شود و به پاداش دست یابد و برای پروردگار فرمانبرداری کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 378

اَلظَّنُّ يُخْطِىءُ وَ اَلْيَقِينُ يُصِيبُ وَ لاَ يُخْطِىء

گمان اشتباه می کند و یقین درست می رود و اشتباه نمی کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

اَلظَّنُّ اَلصَّوَابُ أَحَدُ اَلرَّأْيَيْنِ اَلصَّوَابَيْن

گمان درست، یکی از دو رأی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

إِيَّاكَ أَنْ تَغْلِبَكَ نَفْسُكَ عَلَى مَا تَظُنُّ وَ لاَ تَغْلِبُهَا عَلَى مَا تَسْتَيْقِنُ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ أَعْظَمِ اَلشَّر

بپرهیز از این که به آنچه گمان داری، نفس بر تو چیره شود، و به آنچه یقین داری، نتوانی بر نفس خود چیره شوی، پس بدرستی که این از بزرگترین بدیهاست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

رُبَّمَا أَدْرَكَ اَلظَّنُّ بِالصَّوَاب

گاهی گمان، بدرستی دریافت می کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

ظَنُّ اَلرَّجُلِ عَلَى قَدْرِ عَقْلِه

گمان مرد، به اندازۀ خرد اوست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

ظَنُّ اَلْإِنْسَانِ مِيزَانُ عَقْلِهِ وَ فِعْلُهُ أَصْدَقُ شَاهِدٍ عَلَى أَصْلِه

گمان بشر، ترازوی خرد اوست و عملش، راست ترین گواه بر ریشۀ او.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

لَيْسَ مِنَ اَلْعَدْلِ اَلْقَضَاءُ عَلَى اَلثِّقَةِ بِالظَّن

قضاوت کردن به گمان عادلانه نیست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

يَسِيرُ اَلظَّنِّ شَك

گمان اندک، شک است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

إِيَّاكَ وَ اَلْوُقُوعَ فِي اَلشُّبُهَاتِ وَ اَلْوُلُوعَ بِالشَّهَوَاتِ فَإِنَّهُمَا يَقْتَادَانِكَ إِلَى اَلْوُقُوعِ فِي اَلْحَرَامِ وَ رُكُوبِ كَثِيرٍ مِنَ اَلْآثَام

بپرهیز از فرو افتادن در شبهه ها و همچنین از شیفتگی بسیار به خواهشهای نفسانی، چون آنها تو را به فرو افتادن در حرام و ارتکاب گناه بسیار می کشاند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96

إِنَّمَا سُمِّيَتِ اَلشُّبْهَةُ شُبْهَة لِأَنَّهَا تُشْبِهُ اَلْحَقَّ فَأَمَّا أَوْلِيَاءُ اَللَّهِ فَضِيَاؤُهُمْ فِيهَا اَلْيَقِينُ وَ دَلِيلُهُمْ سَمْتُ اَلْهُدَى وَ أَمَّا أَعْدَاءُ اَللَّهِ فَدَعَاهُمْ إِلَيْهَا اَلضَّلاَلُ وَ دَلِيلُهُمُ اَلْعَمَى

شبهه را بدین دلیل شبهه نامیدند که مانند حق است.پس دوستان خداوند در این موارد از روشنایی یقین بهره برند و راهبر آنها راه راست است، و دشمنان خداوند را گمراهی به شبهه ها می خواند و راهبر آنها کوری است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 96
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه