گنجینه احادیث

قَدْ تَعُمُّ اَلْأُمُور

گاهی بعضی چیزها، همگانی می شود.

قَدْ يَكْذِبُ اَلرَّجُلُ عَلَى نَفْسِهِ عِنْدَ شِدَّةِ اَلْبَلاَءِ بِمَا لَمْ يَفْعَلْه

چه بسا مرد به خود دروغ گوید هنگام سختی و بلا به آنچه انجام نداده است.

كَمْ مِنْ طَامِعٍ بِالصَّفْحِ عَنْه

بسا طمعکاری که با گذشت حاصل شود.

كَمْ مِنْ خَائِفٍ وَفَدَ بِهِ خَوْفُهُ عَلَى قَرَارَةِ اَلْأَمْن

بسا ترسانی که ترسش او را به قرارگاه امن رساند.

كَمْ دَنِفٍ نَجَا وَ صَحِيحٍ هَوَى

بسا بیماری که بهبود یابد؛ و تندرستی که بیفتد.

لِكُلِّ غَيْبَةٍ إِيَاب

برای هر پنهان شدنی، آشکار شدنی است.

مَنْ أَسْرَعَ اَلْمَسِيرَ أَدْرَكَ اَلْمَقِيل

کسی که باشتاب رونده است، راحتی را دریابد.

مَنْ عَجَزَ عَنْ أَعْمَالِهِ أَدْبَرَ فِي أَحْوَالِه

هر کس در کارها ناتوان باشد، روزگار به او پشت کند.

مَنْ رَغِبَ فِي حَيَاتِكَ فَقَدْ تَعَلَّقَ بِحِبَالِك

هر کس به زندگی و حیات تو راغب باشد، همانا با تو نسبت یافته است.

مِنَ اَلْفَرَاغِ تَكُونُ اَلصَّبْوَة

علّت لذّت جوییهای نابخردانه، بیکاری است.

مَعَ اَلْفَرَاغِ تَكُونُ اَلصَّبْوَة

بیکاری، علّت لذّت جوییهای نابخردانه است.

مِنَ اَلسَّعَادَةِ نُجْحُ اَلطَّلِبَة

به آسانی به مقصود رسیدن، از نیکبختی است.