گنجینه احادیث

اَلنِّعَمُ يَسْلُبُهَا اَلْكُفْرَان

کفران، نعمتها را بر می دارد.

ربّ كلمة سلبت نعمة.

چه بسا کلمه ای که نعمتی را سلب کند.

سَبَبُ زَوَالِ اَلنِّعَمِ اَلْكُفْرَان

کفران، سبب زوال نعمتهاست.

سَبَبُ تَحَوُّلِ اَلنِّعَمِ اَلْكُفْر

کفران، سبب دگرگونی نعمتهاست.

فِي كُفْرِ اَلنِّعَمِ زَوَالُهَا

کفران نعمتها، سبب زوال آن است.

كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا وَ شُكْرُهَا مُسْتَدِيمُهَا

کفران نعمت، زایل کننده و شکر، تداوم دهندۀ آن است.

كُفْرَانُ اَلنِّعَمِ يَزِلُّ اَلْقَدَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَم

کفران نعمتها، پا را می لغزاند و نعمتها را سلب می کند.

كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا

کفران نعمت، زایل کنندۀ آن است.

كُفْرَانُ اَلْإِحْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان

کفران نیکی، بی بهره گی آور است.

مَنْ لَمْ يَشْكُرِ اَلنِّعْمَةَ عُوقِبَ بِزَوَالِهَا

هر که شکر نعمت نکند، به زایل شدن آن مجازات می شود.

ما أنعم اللّه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.

ما أنعم اللّه سبحانه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.