إِذَا اِتَّقَيْتَ اَلْمُحَرَّمَاتِ وَ تَوَرَّعْتَ عَنِ اَلشُّبُهَاتِ وَ أَدَّيْتَ اَلْمَفْرُوضَاتِ وَ تَنَفَّلْتَ بِالنَّوَافِلِ فَقَدْ أَكْمَلْتَ فِي اَلدِّينِ اَلْفَضَائِل
آنگاه که از محرمات دوری کردی و از شبهات پارسایی گزیدی و واجبات را ادا کردی و نافله ها را انجام دادی، پس دین خود را به تمام خوبیها و فضیلتها کامل کرده ای.
بِصِدْقِ اَلْوَرَعِ يُحْصَنُ اَلدِّين
با راست پارسایی، دین نگاه داشته می شود.
ثَمَرَةُ اَلْوَرَعِ صَلاَحُ اَلنَّفْسِ وَ اَلدِّين
ثمرۀ پارسایی، نیکو شدن نفس و دین است.
جَمَالُ اَلدِّينِ اَلْوَرَع
پارسایی، زیبایی دین است.
دَلِيلُ دِينِ اَلْعَبْدِ وَرَعُه
نشانۀ دین بنده، پارسایی اوست.
سَبَبُ صَلاَحِ اَلدِّينِ اَلْوَرَع
پارسایی، سبب نیکو شدن دین است.
سَبَبُ صَلاَحِ اَلْإِيمَانِ اَلتَّقْوَى
پرهیزگاری، سبب نیکو شدن دین است.
سَبَبُ صَلاَحِ اَلنَّفْسِ اَلْوَرَع
پارسایی، سبب نیکو شدن نفس است.
سِيَاسَةُ اَلدِّينِ بِحُسْنِ اَلْوَرَعِ وَ اَلْيَقِين
سیاست دین توانایی آن در ادارۀ مردم ، با نیکویی پارسایی و یقین است.
صلاح الدّين الورع.
پارسایی، نیکویی دین است.
عَلَيْكَ بِالْوَرَعِ فَإِنَّهُ عَوْنُ اَلدِّينِ وَ شِيمَةُ اَلْمُخْلِصِين
بر شما باید به پارسایی ورع پس همانا پارسایی، یاور دین و عادت مخلصان است.
ما أصلح الدّين كالتّقوى.
به صلاح نیاورده دین را همانند پرهیزگاری تقوی