بشّر المشّائین فی ظلم اللّیل الی المساجد بالنّور التّامّ یوم- القیامة.
بشارت ده آن مسلمانی را که بتاریکی شب بمسجد رود بنماز که خدای تعالی روز قیامت ایشان را نوری [تامّ] بدهد.
جستجوی «نماز»
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
أفشوا السّلام، و أطعموا الطّعام، و صلوا الأرحام، و صلّوا باللّیل و النّاس نیام تدخلوا الجنّة بسلام.
سلام فاش دارید بر مسلمانان، و طعام دهید خواهندگان را؛ و مسلمانان را مهمانی کنید، و بپیوندید با خویشان برحمتها و نیکوئی کنید، و بشب نماز کنید در آن وقت که مردمان خفته باشند تا ببهشت رسید بسلامت.
من مشی منکم فی ظلم اللّیل الی المساجد مشی بالنّور التّامّ یوم القیامة یسعی بین یدیه.
هر که از شما در تاریکی شب برخیزد و از بهر نماز بمسجد شود خدای تعالی وی را نوری دهد روز قیامت که در پیش او میتابد.
بین العبد و بین الکفر ترک الصّلوة.
میان بنده مؤمن و میان بنده کافر بنماز بدید آید
- معنی تحت اللفظی روایت این است که: نیست میان بنده و میان کفر مگر ترک نماز؛ یعنی حکم بنده که کافر نیست بسبب ترک نماز حکم کافر میباشد و علمای اعلام برای این روایت و نظایر آن توجیهاتی مفصل کردهاند که باید طالب آنها بکتب مفصله رجوع کند.
الامام ضامن و المؤذّن مؤتمن.
پیشنماز پایندان است و بانگ نماز کن امین بود یعنی وقت نگاهدارد.
- در اصل نسخه: «یابنده» و قیاسا تصحیح شد و «پابندان» بمعنی زعیم و ضامن است.
أوّل ما تفقدون من دینکم الأمانة، و آخر ما تفقدون من دینکم الصّلوة.
اوّل چیزی که گم کنید شما از دین امانت بود و آخرین چیزی که گم کنید نماز بود؛
أوّل ما یحاسب به العبد الصّلوة.
اوّل چیزی که بر آن حساب کنند نماز بود؛
علم الایمان الصّلوة.
نشان ایمان نماز است؛
الصّلوة نور المؤمن.
نماز نور مؤمن است؛
الدّعاء بین الاذان و الاقامة لا یردّ.
دعا میان بانگ نماز و قامت ردّ نشود،
ثَلَاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ وَ زِينَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ الصَّلَاةُ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يَأْسُهُ مِمَّا فِي أَيْدِي النَّاسِ وَ وَلَايَةُ الْإِمَامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ.
سه اصل مایه مباهات مؤمن و آراستگی او در دنیا و آخرت خواهد بود: نماز شب و مأیوس بودن از چیزی که در دست مردم است و نیز ولایت امامی از خاندان محمد صلّی اللّه علیه و آله .
فضلُ یُتَقَرَّبُ بِه العبدُ اِلی اللهِ بَعدَ المَعرفةِ بِهِ الصلاةٌ وَ برُّ الوَالدینِ وَ تَرکُ الحسِد وَ العُجبِ وَ الفَخر.
برترین چیزی که بنده به وسیله آن به خداوند نزدیک می شود، پس از شناخت خدا نماز و نیکی به پدر و مادر و ترک حسد و خودپسندی و تکبر است.