ولیکن بلاغ أحدکم من الدّنیا کزاد الرّاکب.
باید که هر یک از شما بسنده کند از مال و اسباب دنیا بدان قدر که بر شتری نهند و مسافری را تمام بود که شما همه رهگذرید.
- در برهان قاطع گفته: «بسند بر وزن سمند سزاوار و کافی و کفاف و کفایت را گویند و بمعنی تمام هم آمده است و بسنده بر وزن رونده نیز بمعنی بسند است که سزاوار و کافی و تمام باشد».
اصلحوا دنیاکم و اعملوا لآخرتکم.
دنیا را باصلاح آورید و معاش دنیا از وجهی حلال طلب کنید، و از برای آخرت عمل کنید.
عجبت لمؤمّل الدّنیا و الموت یطلبه.
عجب میدارم از آن کسی که وی امید در دنیا بسته است و طلب دنیا میکند و مرگ او را طلب میکند تا ویرا چگونه دریابد.
تبنون ما لا تسکنون، و تجمعون ما لا تأکلون، و تأملون ما لا تدرکون.
ای فرزندان آدم بنیاد می نهید شما خانه و مسکنی که در آنجا نخواهید نشست یعنی مأوی و مسکن حقیقی آدمیان گورست بایستی که در عمارت آن بودی، و مال دنیا جمع میکنید از حلال و حرام که آن نخواهید خوردن، و امید دارید بچیزی که در نخواهید یافت.
من أصبح معافی فی بدنه، آمنا فی سربه، و عنده قوت یومه فکأنّما حیزت له الدّنیا بحذافیرها.
هر که در بامداد آید در عافیت، و در خویشتن ایمن بود، و نزدیک وی قوت آن روز بود گوئی دنیا چندان که هست بکلّی وی را بود؛
من أذنب فی الدّنیا ذنبا فعوقب به فاللَّه أعدل من أن یثنّی عقوبته علی عبده.
هر که گناهی کند در دنیا و وی را بر آن عقوبت کنند یعنی حدّ خدای تعالی بر وی برانند خدای تعالی عادلتر از آنست که بنده خویشتن را دو بار عقوبت کند و این بشرط آنست که از آن گناه باز آید.
من انقطع الی الدّنیا و کله اللَّه الیها.
هر که خویشتن را با دنیا دهد خدای تعالی او را با دنیا گذارد.
من طلب الدّنیا بعمل الآخرة فما له فی الآخرة من نصیب.
هر که دنیا جوید بکردارهای آخرتی ویرا در آخرت از آن کردارها هیچ منفعتی و نصیبی نبود.
من أحبّ دنیاه أضرّ بآخرته، و من أحبّ آخرته أضرّ بدنیاه.
هر که دنیا را دوست دارد یعنی دست در وی زند بآخرت زیان کند، و هر که آخرت را دوست دارد بدنیا زیان کند،
من یشته کرامة الآخرة یدع زینة الدّنیا.
هر که آرزومند نواخت و کرامت آخرت بود زینت دنیا از دست بدارد،
فضوح الدّنیا أهون من فضوح الآخرة.
رسوائی دنیا آسانتر بود از رسوائی آخرت؛
ثَلَاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ وَ زِينَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ الصَّلَاةُ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يَأْسُهُ مِمَّا فِي أَيْدِي النَّاسِ وَ وَلَايَةُ الْإِمَامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ.
سه اصل مایه مباهات مؤمن و آراستگی او در دنیا و آخرت خواهد بود: نماز شب و مأیوس بودن از چیزی که در دست مردم است و نیز ولایت امامی از خاندان محمد صلّی اللّه علیه و آله .