گنجینه احادیث

زَوَالُ اَلنِّعَمِ بِمَنْعِ حُقُوقِ اَللَّهِ مِنْهَا وَ اَلتَّقْصِيرِ فِي شُكْرِهَا

آنچه باعث زوال نعمتهاست، نپرداختن حقوق خداوند و کوتاهی در شکر آنهاست.

رُبَّمَا دُهِيتَ مِنْ نَفْسِك

چه بسا خود باعث مصیبتی شوی.

كَمْ مِنْ مُنْعَمٍ عَلَيْهِ بِالْبَلاَء

بسا کسی که با بلا نعمت داده شود.

لَنْ يَلْقَى جَزَاءَ اَلشَّرِّ إِلاَّ عَامِلُه

کیفر بدی جز به کنندۀ آن نمی رسد.

مَنْ ظَلَمَ ظُلِم

کسی که ستم کند، ستم می شود.

مَنْ عَامَلَ بِالْغَيِّ بِالْبَغْيِ كُوفِيَ بِه

کسی که به گمراهی عمل کند، به آن کیفر شود.

مَنْ أَضْمَرَ اَلشَّرَّ لِغَيْرِهِ فَقَدْ بَدَأَ بِهِ نَفْسَه

کسی که برای دیگران قصد بدی کند، ابتدا به خودش خواهد رسید.

مَا زَالَتْ عَنْكُمْ نِعْمَةٌ وَ لاَ غَضَارَةُ عَيْشٍ إِلاَّ بِذُنُوبٍ اِجْتَرَحْتُمُوهَا وَ مَا اَللَّهُ بِظَلاّٰمٍ لِلْعَبِيد

از شما نعمت و خوشی زندگانی زایل نمی شود، مگر به سبب گناهانی که کسب کرده اید و خداوند ستم کنندۀ بر بندگان خود نیست.

مُدَاوَمَةُ مُدَارَاةُ اَلْمَعَاصِي تَقْطَعُ اَلرِّزْق

گناه پیاپی، روزی را قطع می کند.

مُجَاهَرَةُ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ بِالْمَعَاصِي تُعَجِّلُ اَلنِّقَم

آشکارا خداوند را معصیت کردن، کیفر و مجازات آن را شتاب می بخشد.

مُدْمِنُ اَلشَّهَوَاتِ صَرِيعُ اَلْآفَاتِ مُقَارِنُ اَلسَّيِّئَاتِ مُوقِنٌ بِالثَّبَاتِ بِالتَّبِعَات

کسی که خواهشها را همیشه دارد پیروی می کند در آفتها انداخته شده و در گناهان است و به مظلمۀ عوارض آن یقین دارد.

اَلثَّوَابُ بِالْمَشَقَّة

پاداش، با سختی کشیدن داده می شود.