قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۱۳٬۵۱۱ حدیث · صفحه ۴۰۰ از ۱٬۱۲۶

مَا أَنْقَضَ اَلنَّوْمَ لِعَزَائِمِ اَلْيَوْم

چه خوابهایی که تصمیمهای روز را می شکند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 435

مَا لاَ يَنْبَغِي أَنْ تَفْعَلَهُ فِي اَلْجَهْرِ فَلاَ تَفْعَلْهُ فِي اَلسِّر

کاری را که آشکارا شایسته نمی دانی، در نهان نیز مکن.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

مِسْكِينٌ اِبْنُ آدَمَ مَكْتُومُ اَلْأَجَلِ مَكْنُونُ اَلْعِلَلِ اَلْفِعْلِ مَحْفُوظُ اَلْعَمَلِ تُولِمُهُ اَلْبَقَّةُ وَ تُنْتِنُهُ اَلْعَرْقَةُ وَ تَقْتُلُهُ اَلشَّرْقَة

چه بینواست پسر آدم:مرگ او پنهان، و علّتها از نظر او نهان، هر چه کند، حفظ شود و پشه ای او را آزار رساند.عرق او را بگنداند و چیزی در گلو او را بکشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

وَيْحَ اِبْنِ آدَمَ أَسِيرُ اَلْجُوعِ صَرِيعُ اَلشِّبَعِ غَرَضُ اَلْآفَاتِ خَلِيفَةُ اَلْأَمْوَات

وای بر پسر آدم:گرفتار گرسنگی است و چون سیر شد، می افتد، آفتها او را نشانه روند و جانشین مردگان است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

يَكْثُرُ حَلْفُ اَلرَّجُلِ لِأَرْبَعٍ مَهَانَةٍ يَعْرِفُهَا مِنْ نَفْسِهِ أَوْ ضَرَاعَةٍ يَجْعَلُهَا سَبِيلا إِلَى تَصْدِيقِهِ أَوْ عَيٍّ لِمَنْطِقِهِ فَيَتَّخِذُ اَلْأَيْمَانَ حَشْوا وَ صِلَة لِكَلاَمِهِ أَوْ لِتُهْمَةٍ قَدْ عُرِفَ بِهَا

چهار چیز سوگند مرد را افزایش دهد: کاستی که در خویش بیند. ذلّتی که برای تصدیق کلام خویش به کار می برد. نارسایی بیان است که سوگندهای مکرّر را به کلام خود پیوند می زند. و یا این که به تهمتی معروف شده باشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْمُصِيبُ وَاجِدٌ. اَلْمُخْطِىءُ فَاقِد

هر درست پوینده ای، یابنده است و هر خطا رونده ای، نیابنده.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْمُحْتَرِسُ مُلْقَى

هر خود نگاه دارنده ای باز ، در معرض فرو افتادن است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْهَيْبَةُ خَيْبَة

گوشه گیری از مردم، باعث ناامیدی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْإِنْذَارُ إِعْذَار

بر حذر داشتن، خود را معذور ساختن است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْبَرِيُّ جَرِي

بیگناه، دلیر است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْمُتَعَرِّضُ لِلْبَلاَءِ مُخَاطِر

هر که پیرامون بلا گردد، خود را به خطر افکند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436

اَلْمُخَاطِرُ مُتَهَجِّمٌ عَلَى اَلْغَرَر

کسی که خود را به خطر اندازد، بر فریب فرو افتد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 436
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه