گنجینه احادیث

صَابِرُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى فِعْلِ اَلطَّاعَاتِ وَ صُونُوهَا عَنْ دَنَسِ اَلسَّيِّئَاتِ تَجِدُوا حَلاَوَةَ اَلْإِيمَان

نفسهای خود را بر طاعتها وا دارید و آن را از پلیدی گناهان حفظ کنید تا شیرینی ایمان را دریابید.

اَلصَّبْرُ ظَفَرٌ. اَلْعَجَلُ خَطَر

شکیبایی، پیروزی و شتاب، خطر است.

سَبَبُ تَحَوُّلِ اَلنِّعَمِ اَلْكُفْر

کفران، سبب دگرگونی نعمتهاست.

فِي كُفْرِ اَلنِّعَمِ زَوَالُهَا

کفران نعمتها، سبب زوال آن است.

كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا وَ شُكْرُهَا مُسْتَدِيمُهَا

کفران نعمت، زایل کننده و شکر، تداوم دهندۀ آن است.

كُفْرَانُ اَلنِّعَمِ يَزِلُّ اَلْقَدَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَم

کفران نعمتها، پا را می لغزاند و نعمتها را سلب می کند.

كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا

کفران نعمت، زایل کنندۀ آن است.

كُفْرَانُ اَلْإِحْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان

کفران نیکی، بی بهره گی آور است.

مَنْ لَمْ يَشْكُرِ اَلنِّعْمَةَ عُوقِبَ بِزَوَالِهَا

هر که شکر نعمت نکند، به زایل شدن آن مجازات می شود.

ما أنعم اللّه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.

ما أنعم اللّه سبحانه على عبد نعمة فظلم فيها إلاّ كان حقيقا يزيلها عنه.

بنده ای که در نعمت خدادادی ستم روا دارد، سزاوار است که خدا از او بستاند.

لاَ تُعِنْ عَلَى مَنْ أَنْعَمَ عَلَيْكَ فَمَنْ أَعَانَ عَلَى مَنْ أَنْعَمَ عَلَيْهِ سُلِبَ اَلْإِمْكَان

به زیان کسی که به تو انعام کرده، دیگری را یاری مکن؛ زیرا قدرت و توانایی را سلب می کند.