گنجینه احادیث

يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ عِلْمُ اَلرَّجُلِ زَائِدا عَلَى نُطْقِهِ وَ عَقْلُهُ غَالِبا عَلَى لِسَانِه

شایسته است که دانش مرد از سخنش بیشتر، و خردش غالب بر زبانش باشد.

اَلْفَقِيهُ كُلُّ اَلْفَقِيهِ مَنْ لَمْ يُقَنِّطِ اَلنَّاسَ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ لَمْ يُؤْيِسْهُمْ مِنْ رَوْحِ اَللَّه

فقیه، فقیه کامل، کسی است که مردم را از رحمت خداوند نومید نکند و آنان را از یاری کردن خداوند دلسرد نگرداند.

آفَةُ اَلْفُقَهَاءِ عَدَمُ اَلصِّيَانَة

آفت فقها، عدم صیانت است.

مَنْ شَكَرَ اَلنِّعَمَ بِجَنَانِهِ اِسْتَحَقَّ اَلْمَزِيدَ قَبْلَ أَنْ يَظْهَرَ عَلَى لِسَانِه

هر کس نعمتها را به دل شکر کند سزاوار فزونی است پیش از آن که آن را بر زبان آشکار کند.

مَا كَانَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ لِيَفْتَحَ عَلَى أَحَدٍ بَابَ اَلشُّكْرِ وَ يُغْلِقَ عَلَيْهِ بَابَ اَلْمَزِيد

این گونه نیست که خداوند در شکر را بر کسی بگشاید ولی در فزونی را بر او بسته نگاه دارد.

شُكْرُ اَلنِّعَمِ عِصْمَةٌ مِنَ اَلنِّقَم

شکر نعمتها، نگاه دارندۀ از مجازاتهاست.

شُكْرُ اَلنِّعْمَةِ أَمَانٌ مِنْ تَحْوِيلِهَا وَ كَفِيلٌ بِتَأْيِيدِهَا

شکر نعمت، مانع دگرگونی و ضامن پایندگی آن است.

شُكْرُ اَلنِّعْمَةِ أَمَانٌ مِنْ حُلُولِ اَلنِّقْمَة

شکر نعمت، مانع رسیدن مجازات است.

شُكْرُكَ لِلسَّاخِطِ عَلَيْكَ يُوجِبُ لَكَ مِنْهُ صَلاَحا وَ تَعَطُّفا

شکر تو از کسی که بر تو خشم گرفته، صلاح و مهربانی او را نسبت به تو واجب می سازد.

لِيَكُنِ اَلشُّكْرُ شَاغِلا لَكَ عَلَى مُعَافَاتِكَ مِمَّا اُبْتُلِيَ بِهِ غَيْرُك

باید همواره بر عافیت خود شکر گزار باشی به آنچه دیگران به آن مبتلا شده اند.

مَنْ شَكَرَ مَنْ أَنْعَمَ عَلَيْهِ فَقَدْ كَافَأَه

هر که شکر کند از کسی که به او نعمتی داده، پس آن را پاداش داده است.

مَنْ حَمِدَ اَللَّهَ أَغْنَاه

هر کس خداوند را ستایش کند، خداوند او را بی نیاز سازد.