گنجینه احادیث

اَلْحَسَدُ يُضْنِي

حسد، تکیده می کند

اَلْحَسَدُ يُذِيبُ اَلْجَسَد

حسد، تن را می گدازد.

اَلْحَسَدُ يُضْنِي اَلْجَسَد

حسد، تن را تکیده می کند.

اَلْعَجَبُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد

از حسودان در شگفتم چگونه از سلامتی تن ها غافلند.

عَجِبْتُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد

در شگفتم از غفلت حسودان نسبت به سلامتی بدنها.

اَلْحَسُودُ غَضْبَانُ عَلَى اَلْقَدَر

حسود بر آنچه مقدّر شده خشمگین است.

اَلْحَاسِدُ لاَ يَشْفِيهِ إِلاَّ زَوَالُ اَلنِّعْمَة

کسی که حسد می ورزد جز با نابودی نعمت دیگران درمان نمی پذیرد.

اَلْحَاسِدُ يَفْرَحُ بِالشُّرُورِ بِالشَّرِّ وَ يَغْتَمُّ بِالسُّرُور

بدیها حسود را خوشحال می کند و خوشی ها اندوهگین.

اَلْحَسُودُ أَبَدا عَلِيلٌ وَ اَلْبَخِيلُ أَبَدا ذَلِيل

حسود همیشه ناتوان است و خسیس همیشه خوار.

اَلْحَاسِدُ يَرَى أَنَّ زَوَالَ اَلنِّعْمَةِ عَمَّنْ يَحْسُدُهُ نِعْمَةٌ عَلَيْه

حسود نابودی نعمت دیگران را برای خویش نعمت می بیند.

اَلْحَاسِدُ يُظْهِرُ وُدَّهُ فِي أَقْوَالِهِ وَ يُخْفِي بُغْضَهُ فِي أَفْعَالِهِ فَلَهُ اِسْمُ اَلصَّدِيقِ وَ صِفَةُ اَلْعَدُو

حسود دوستی خود را در کلام خویش آشکار می کند و دشمنی خود را در کردارش پنهان می سازد.او نام دوست، و صفت دشمن را دارد.

لاَ تَفْرَحَنَّ بِسَقْطَةِ غَيْرِكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا يُحْدِثُ بِكَ اَلزَّمَان

از فرو افتادن دیگران هرگز خوشحالی مکن زیرا چه می دانی که روزگار بر سرت چه خواهد آورد.