جستجوی «دنیا»

لاَ تَكُنْ غَافِلا عَنْ دِينِكَ حَرِيصا عَلَى دُنْيَاكَ مُسْتَكْثِرا مِمَّا لاَ يَبْقَى عَلَيْكَ مُسْتَقِلاّ مِمَّا يَبْقَى لَكَ فَيُورِدَكَ ذَلِكَ اَلْعَذَابَ اَلشَّدِيد

از دین خود غافل و بر دنیای خود آزمند مباش.به آنچه برای تو نمی ماند زیاده خواهی نکن و طالب اندکی از آنچه برای تو می ماند مباش، که اگر چنین باشی تو را در عذاب سختی وارد می کند.

لاَ يَتْرُكِ اَلنَّاسُ شَيْئا مِنْ دِينِهِمْ لِإِصْلاَحِ دُنْيَاهُمْ إِلاَّ فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُوَ أَضَرُّ مِنْه

مردم چیزی از دین را برای دنیا ترک نمی کنند مگر این که خداوند برایشان زیانی افزونتر از آن گشاید.

يَسِيرُ اَلدُّنْيَا يُفْسِدُ اَلدِّين

اندکی دنیا، دین را تباه می کند.

اَلدُّنْيَا مَحَلُّ اَلْآفَات

دنیا جایگاه آفات است.

الدّنيا دار المحن

دنیا، خانۀ اندوه ها است.

اَلدُّنْيَا دَارُ اَلْمِحْنَة

دنیا، خانۀ غم است.

الدّنيا مليئة بالمصائب،طارقة بالفجائع و النّوائب

دنیا به مصیبتها انباشته شده و به ناگاه وارد کنندۀ دردها و ماتمها است.

اَلدَّهْرُ يَوْمَانِ يَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ فَإِذَا كَانَ لَكَ فَلاَ تَبْطَرْ وَ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ فَاصْطَبِر

روزگار دو روز است.یک روز به کام و یک روز به زیان تو، پس در هنگامی که به کام توست بد مستی مکن و در آن هنگام که به زیان توست شکیبایی نما.

اَلدُّنْيَا شَرَكُ اَلنُّفُوسِ وَ قَرَارَةُ كُلِّ ضُرٍّ وَ بُؤْس

دنیا کمینگاه نفسهاست و جایگاه هر زیان و سختی است.

إِنَّ بَطْنَ اَلْأَرْضِ مَيِّتٌ وَ ظَهْرَهُ سَقِيم

بدرستی که دل زمین مرده و پشت او بیمار است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا خَيْرُهَا زَهِيدٌ وَ شَرُّهَا عَتِيدٌ وَ لَذَّتُهَا قَلِيلَةٌ وَ حَسْرَتُهَا طَوِيلَةٌ تَشُوبُ نَعِيمَهَا بِبُؤْسٍ وَ تَقْرِنُ سُعُودَهَا بِنُحُوسٍ وَ تَصِلُ نَفْعَهَا بِضُرٍّ وَ تَمْزِجُ حُلْوَهَا بِمُر

بدرستی که خوبی دنیا، اندک و بدی آن مهیّا و لذّت آن، کم و افسوس آن دراز است، نعمتهای آن به سختی آمیخته و نیکبختی آن به بدبختی نزدیک، و بهره آن به زیان می رسد و شیرینی آن با تلخی مخلوط است.

إنّ الدّنيا ربّما أقبلت على الجاهل بالاتّفاق و أدبرت العاقل بالاستحقاق مع استحقاق فإن أتتك منها سهمة مع جهل أو فاتتك منها بغية مع عقل فايّاك أن يحملك ذلك على الرّغبة في الجهل و الزّهد في العقل فإنّ ذلك يزري بك و يرديك

بدرستی که دنیا چه بسا به نادان ناگهانی روی می کند و به خردمند گرچه سزاوار است پشت می گرداند، پس اگر با نادانی سهمی از آن به تو رسید و یا دلخواه با خردی از تو فوت گردید، پس مبادا این کار، تو را به نادانی تشویق و در خرد و دانایی بی میل نماید چون تو را عیبناک و هلاک می گرداند.