احادیث درباره احسان و نیکی

قدر كلّ امرء ما يحسنه.

ارزش انسان به اندازۀ بخشندگی اوست.

كلّ معروف إحسان.

هر نیکی کردنی، نیکی است.

لِلْكِرَامِ فَضِيلَةُ اَلْمُبَادَرَةِ إِلَى فِعْلِ اَلْمَعْرُوفِ وَ إِسْدَاءِ اَلصَّنَايِع

فزونی پیشی گرفتن بر نیکیها، از آن بزرگ منشان است.

لَيْسَ ثَوَابٌ عِنْدَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ أَعْظَمُ مِنْ ثَوَابِ اَلسُّلْطَانِ اَلْعَادِلِ وَ اَلرَّجُلِ اَلْمُحْسِن

پاداشی نزد خداوند، بزرگتر از پاداش پادشاه عادل و مرد نیکوکار نیست.

لَوْ رَأَيْتُمُ اَلْإِحْسَانَ شَخْصا لَرَأَيْتُمُوهُ شَكْلا جَمِيلا يَفُوقُ اَلْعَالَمِين

اگر نیکی کردن را به قیافه می دیدید، هر آینه او را چونان زیبا می دیدید که بر تمامی عالم برتری کند.

مَنْ وُفِّقَ أَحْسَن

هر که توفیق یابد، نیکی کند.

مَنْ أَنْعَمَ قَضَى حَقَّ اَلسِّيَادَة

هر که بخشندگی کند، حقّ مهتری را بجا آورده.

مَنْ قَضَى مَا أَسْلَفَ مِنَ اَلْإِحْسَانِ فَهُوَ كَامِلُ اَلْحُرِّيَّة

آزادۀ کامل کسی است که جبران کند نیکی دیگران را.

مَنِ اِنْتَجَعَكَ مُؤَمِّلا فَقَدْ أَسْلَفَكَ حُسْنُ اَلظَّنِّ بِكَ فَلاَ تُخَيِّبْ ظَنَّه

آن که به امید از تو نیکی خواهد، پیشاپیش خوش گمانی را به تو داده است، پس گمانش را ناامید مگردان.

مَنْ قَبِلَ مَعْرُوفَكَ فَقَدْ أَوْجَبَ عَلَيْكَ حَقَّه

هر که نیکی تو را بپذیرد، پس حقّش را بر تو استوار ساخته است.

مَنْ لَمْ يُؤَكِّدْ قَدِيمَهُ بِحَدِيثِهِ شَانَ سَلَفَهُ وَ خَانَ خَلَفَه

هر که پیشینۀ خود را با دوباره آوری استوار نسازد، پیشینیان را عیبناک و به جانشینان خود خیانت کند.

مِنْ شَرَفِ اَلْهِمَّةِ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

نیکی کردن، از بلندی همّت است.