جستجوی «همسایه»

مِنْ عَلاَمَةِ اَللَّوْمِ سُوءُ اَلْجِوَار

نشانۀ فرومایگی، بد همسایگی است.

مَا عَزَّ مَنْ ذَلَّ جِيرَانُه

گرامی نشود کسی که همسایگان خود را خوار کند.

نِظَامُ اَلْفُتُوَّةِ اِحْتِمَالُ عَثَرَاتِ اَلْإِخْوَانِ وَ حُسْنُ تَعَهُّدِ اَلْجِيرَان

نظام جوانمردی، تحمّل لغزشهای برادران و پایبندی نیکو به همسایگان است.

ما آمَنَ بی مَن باتَ شَبعانَ وَ جارُهُ طاوِیا، ما آمَنَ بی مَن باتَ کاسیا وَ جارُهُ عاریا؛

به من ایمان نیاورده است آن کس که شب سیر بخوابد و همسایه اش گرسنه باشد. به من ایمان نیاورده است آن کس که شب پوشیده بخوابد و همسایه اش برهنه باشد.

سَل عَنِ الرَّفیقِ قَبلَ الطَّریقِ، وَ عَنِ الجارِ قَبلَ الدّارِ؛

قبل از مسافرت ببین همسفرت کیست و پیش از خرید خانه ببین همسایه ات کیست.

وَ الجِوارُ أَربَعونَ دَارا مِن أَربَعَةِ جَوانِبِها؛

تا چهل خانه از چهار طرف همسایه به شمار می آیند.

حُسنُ الجِوارِ یعَمِّرُ الدِّیارَ وَ یزیدُ فِی العمارِ؛

خوش همسایگی(خوش رفتاری با همسایه) شهرها را آباد و عمرها را زیاد می کند.

كَانَتْ فَاطِمَةُ ع إِذَا دَعَتْ تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ وَ لاَ تَدْعُو لِنَفْسِهَا فَقِيلَ لَهَا يَا بِنْتَ رَسُولِ اَللَّهِ ص إِنَّكِ تَدْعِينَ لِلنَّاسِ وَ لاَ تَدْعِينَ لِنَفْسِكِ فَقَالَتِ اَلْجَارَ ثُمَّ اَلدَّارَ .

از موسی بن جعفر، از پدر بزرگوارش، از آبا گرامش علیهم السلام، فرمودند: هر گاه فاطمه علیها السلام دعا می نمودند، برای مومنین و مومنات دعا کرده و برای خود اصلا دعایی نمی فرمود. به ایشان عرض شد: ای دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله شما برای مردم دعا می کنید، چرا برای خویش دعا نمی فرمایید؟ فرمودند: ابتدا همسایه سپس اهل خانه.

لَا تُؤْذِهِ بِرِیحِ قِدْرِکَ الِاّ أنْ تغرِفَ لَهُ مِنهَا؛

با بوی دیگت، او (همسایه ات) را ناراحت نکن، مگر آنکه مقداری از غذای آن را برای او بفرستی.

لَا تُخْرِج بهِا وُلدَکَ تغَیظُ بهِا وَلَدَه؛

فرزندت را همراه میوه بیرون نیاور که بچه همسایه با دیدن میوه در دست او ناراحت شود.

لَا تَسْتَطِلْ باِلبنِاءِ فتَحْجُبَ عَنهُ الرّیحَ الِاّ باِذْنِهِ؛

خانه ات را بلندتر از خانه همسایه نسازی تا جلوی جریان هوا را بر او بگیری، مگر آنکه خودش اجازه دهد.

اِنْ ماتَ اِتّبَعْتَ جَنازَتَهُ؛

وقتی(همسایه ات) از دنیا رفت، در تشییع جنازه اش شرکت کنی.