گنجینه احادیث

كَثْرَةُ اَلْهَذَرِ تُمِلُّ اَلْجَلِيسَ وَ تُهِينُ اَلرَّئِيس

بیهوده گویی بسیار، همنشین را دلگیر و رئیس را خوار گرداند.

إِيَّاكَ وَ مُسْتَهْجَنَ اَلْكَلاَمِ فَإِنَّهُ يُوغِرُ اَلْقَلْبَ اَلْقُلُوب

از سخن زشت بپرهیز، زیرا خشم و کینۀ دلها را برافروزد.

إِيَّاكَ وَ مَا يُسْتَهْجَنُ مِنَ اَلْكَلاَمِ فَإِنَّهُ يَحْبِسُ عَلَيْكَ اَللِّئَامَ وَ يُنَفِّرُ عَنْكَ اَلْكِرَام

از سخن زشت بپرهیز؛ زیرا فرومایه گان را اسیر تو کند و بلند مرتبگان را از تو برهاند.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَكَلَّمُ فِيمَا إِنْ حُكِىَ عَنْهُ ضَرَّهُ وَ إِنْ لَمْ يُحْكَ عَنْهُ لَمْ يَنْفَعْه

در شگفتم از کسی که سخنی می گوید که اگر از او حکایت کنند، به او زیان رساند و اگر از او حکایت نکنند، او را بهره ندهد.

عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَكَلَّمُ بِمَا لاَ يَنْفَعُهُ فِي دُنْيَاهُ وَ لاَ يُكْتَبُ لَهُ أَجْرُهُ فِي أُخْرَاه

در شگفتم از کسی که سخنی می گوید که نه برای او در دنیای بهره ای دارد و نه برای آخرت او پاداشی.

اَلْكَرَمُ مِلْكُ اَللِّسَانِ وَ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

ارجمندی با تسلّط بر زبان و نیکوکاری است.

اُخْزُنْ لِسَانَكَ كَمَا تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَك

زبانت را محکم نگاهدار، همانطور که طلا و پولت را محکم نگاه می داری.

اِحْفَظْ رَأْسَكَ مِنْ عَنْ عَثْرَةِ لِسَانِكَ وَ اُزْمُمْهُ بِالنَّهْيِ وَ اَلْحَزْمِ وَ اَلتُّقَى وَ اَلْعَقْل

سر خود را از لغزش زبانت نگاهدار و آن را با باز داشتن و دور اندیشی و پرهیزگاری و خرد مهار کن.

اِحْبِسْ لِسَانَكَ قَبْلَ أَنْ يُطِيلَ حَبْسَكَ وَ يُرْدِي نَفْسَكَ فَلاَ شَيْءَ أَوْلَى بِطُولِ سِجْنٍ مِنْ لِسَانٍ يَعْدِلُ عَنِ اَلصَّوَابِ وَ يَتَسَرَّعُ إِلَى اَلْجَوَاب

زبانت را به بند آور، پیش از آن که حبس تو را طولانی کند و نفس تو را هلاک گرداند، پس هیچ چیز شایسته تر از همیشه زندانی کردن زبانی نیست که از درستی درگذرد و در پاسخ شتاب کند.

حِفْظُ اَللِّسَانِ وَ بَذْلُ اَلْإِحْسَانِ مِنْ أَفْضَلِ فَضَائِلِ اَلْإِنْسَان

نگاهداری زبان و نیکوکاری، از برترین فضیلتهای آدمی است.

حَدُّ اَلسِّنَانِ يَقْطَعُ اَلْأَوْصَالَ وَ حَدُّ اَللِّسَانِ يَقْطَعُ اَلْآجَال

تیزی تیغ، پیوندها را می برد و تیزی زبان، عمرها را می برد.

ضَبْطُ اَللِّسَانِ مُلْكٌ وَ إِطْلاَقُهُ هُلْك

نگاهداری زبان، پادشاهی است و واگذاری آن، هلاکت.