گنجینه احادیث

لاَ تُصَدِّقْ مَنْ يُقَابِلُ صِدْقَكَ بِتَكْذِيبِه

در برابر کسی که تو را تکذیب می کند، سخن راست هم مگو.

لاَ تَتَكَلَّمْ بِكُلِّ مَا تَعْلَمُ فَكَفَى بِذَلِكَ جَهْلا

هر آنچه می دانی، مگو، که این خود نادانی است.

لاَ تَقُلْ مَا يَثْقُلُ وِزْرَك

چیزی که بار تو را سنگین کند، مگو.

لاَ تَتَكَلَّمَنَّ إِذَا لَمْ تَجِدْ لِلْكَلاَمِ مَوْقِعا

هرگز سخن مگو آنگاه که برای آن جایگاه مناسبی نیابی.

لاَ تُقَاوِلَنَّ إِلاَّ مُنْصِفا وَ لاَ تُرْشِدَنَّ إِلاَّ مُسْتَرْشِدا

سخن مگو مگر با آدمهای با انصاف و ارشاد مکن مگر کسی را که طالب رشد است.

لا تجز لسانك إلاّ بما يكتب لك أجره و يجمل عنك نشره

بر زبان نیاور مگر چیزی را که برای تو پاداش آورد و انتشار آن تو را زینت دهد.

اللّسان جموع بصاحبه

زبان با صاحب خود زیاد سرکشی کند.

اَللِّسَانُ سَبُعٌ إِنْ أَطْلَقْتَهُ عَقَر

زبان درّنده است، اگر رهایش کنی زخم می زند.

اِحْذَرُوا اَللِّسَانَ فَإِنَّهُ سَهْمٌ يُخْطِي

از زبان بپرهیزید؛ زیرا تیری است که خطا می کند.

إِنَّ لِسَانَكَ يَقْتَضِيكَ مَا عَوَّدْتَه

همانا زبان به آنچه عادتش دادی، از تو می خواهد.

لسانك يقتضيك ما عوّدته

زبان تو به آنچه عادتش دادی، از تو می خواهد.

لِسَانُكَ يَسْتَدْعِيكَ مَا عَوَّدْتَهُ وَ نَفْسُكَ تَقْتَضِيكَ مَا أَلَّفْتَه

زبان تو به آنچه عادتش دادی از تو می خواهد و نفست به آنچه الفتش دادی.