گنجینه احادیث

كَثْرَةُ اَلْكَلاَمِ تَمَلُّ اَلسَّمْع

پرگویی، گوش را می آزارد.

كَثْرَةُ اَلسُّؤَالِ تُورِثُ اَلْمَلاَلَ المآل

پرسش زیاد، ملال آور است.

كَثْرَةُ اَلْكَلاَمِ تَمَلُّ اَلْإِخْوَان

پرگویی، برادران را دلتنگ کند.

كَثْرَةُ اَلْكَلاَمِ تَبْسُطُ حَوَاشِيَهُ وَ تَنْقُصُ مَعَانِيَهُ فَلاَ يُرَى لَهُ أَمَدٌ وَ لاَ يَنْتَفِعُ بِهِ أَحَدٌ أجل

پرگویی، حواشی را می گسترد و معانی مقصود را کم می کند؛ پس سرانجامی برای آن دیده نمی شود و کسی از آن بهره نمی برد.

مَنْ أَكْثَرَ مُل

کسی که زیاده گوید، کسالت آورد.

مَنْ أَكْثَرَ هَجَر

کسی که زیاده گوید، جدا ماند.

مَنْ كَثُرَ مَقَالُهُ سُئِم

کسی که زیاد سخن گوید، زشت داشته شود.

مَنْ كَثُرَ كَلاَمُهُ زَل

کسی که زیاد سخن گوید، می لغزد.

مَنْ كَثُرَ كَلاَمُهُ كَثُرَ مَلاَمُه

کسی که زیاد سخن گوید، سرزنش او بسیار شود.

مَنْ كَثُرَ كَلاَمُهُ كَثُرَ سَقَطُه

کسی که زیاد سخن گوید زیاد فرو افتد.

من كثر كلامه كثر لغطه

کسی که زیاد سخن گوید، داد و فریادش زیاد شود.

مَنْ كَثُرَ مَقَالُهُ لَمْ يُعْدِمِ اَلسَّقَط

کسی که زیاد سخن گوید، نمی تواند خطا نکند.