گنجینه احادیث

اَلْخِلاَلُ اَلْمُنْتِجَةُ لِلشَّرِّ اَلْكِذْبُ وَ اَلْبُخْلُ وَ اَلْجَوْرُ وَ اَلْجَهْل

خویهای زایندۀ بدی، دروغ و بخل و ستم و نادانی است.

اِحْذَرْ فُحْشَ اَلْقَوْلِ وَ اَلْكِذْبَ فَإِنَّهُمَا يُزْرِيَانِ بِالْقَائِل

از ناسزا گویی و دروغ بپرهیز، زیرا این دو گویندۀ آن را عیبناک می گرداند.

أَبْعَدُ اَلنَّاسِ مِنَ اَلصَّلاَحِ اَلْكَذُوبُ وَ ذُو اَلْوَجْهِ اَلْوَقَاح

دورترین مردم از نیکویی دروغگو و دوروی پرروست.

جَانِبُوا اَلْكِذْبَ فَإِنَّهُ مُجَانِبُ اَلْإِيمَان

از دروغ کناره کنید، زیرا دروغ دور کنندۀ ایمان است.

عَاقِبَةُ اَلْكَذِبِ مَلاَمَةٌ وَ نَدَامَة

سرانجام دروغ، سرزنش و پشیمانی است.

كَفَاكَ مُؤَبِّخا عَلَى اَلْكَذِبِ عِلْمُكَ بِأَنَّكَ كَاذِب

برای سرزنش دروغ تو کافی است که خود بدانی که دروغگویی.

مَنْ كَذِبَ أَفْسَدَ مُرُوَّتَه

کسی که دروغ گوید، مردانگی خود را تباه ساخته است.

لاَ حَيَاءَ لِكَذَّاب

دروغ گویندۀ بسیار، شرم ندارد.

لا يجتمع الكذب و المروّة

دروغ و مردانگی با هم جمع نمی شوند.

يَكْتَسِبُ اَلْكَاذِبُ بِكَذِبِهِ ثَلاَثا سَخَطَ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ اِسْتِهَانَةَ اَلنَّاسِ بِهِ وَ مَقْتَ اَلْمَلاَئِكَةِ لَه

دروغگو با دروغ خویش سه چیز را می یابد: خشم خداوند و خوار داشتن مردم و دشمنی فرشتگان.

كَثْرَةُ كَذِبِ اَلْمَرْءِ تُذْهِبُ بَهَاءَه

دروغ بسیار مرد، شکوه او را می برد.

كَثْرَةُ اَلْكَذِبِ تُوجِبُ اَلْوَقِيعَة

دروغ بسیار باعث غیبت می شود.