گنجینه احادیث

اَلْكَذَّابُ مُتَّهَمٌ فِي قَوْلِهِ وَ إِنْ قَوِيَتْ حُجَّتُهُ وَ صَدَقَتْ لَهْجَتُه

دروغگو در سخن خود متّهم است، اگر چه دلیل او محکم و گفتارش راست باشد.

اَلْكَذَّابُ وَ اَلْمَيِّتُ سَوَاءٌ فَإِنَّ لِأَنَّ فَضِيلَةَ اَلْحَيِّ عَلَى اَلْمَيِّتِ اَلثِّقَةُ بِهِ فَإِذَا لَمْ يُوثَقْ بِكَلاَمِهِ فَقَدْ بَطَلَتْ حَيَاتُه

دروغگو و مرده مساوی اند، زیرا برتری زنده بر مرده آن است که به او اعتماد می کنند و آنگاه که به سخن او اعتماد نشود، حیات او باطل شده است.

لَيْسَ لِكَذُوبٍ أَمَانَةٌ وَ لاَ لِفَجُورٍ صِيَانَة

دروغگو هیچ امانتی و گناهکار هیچ صیانتی ندارد.

مَنْ كَثُرَ كِذْبُهُ لَمْ يُصَدَّق

کسی که دروغ او زیاد شود سخن او پذیرفته نمی شود.

مَنْ عُرِفَ بِالْكِذْبِ قَلَّتِ اَلثِّقَةُ بِه

کسی که به دروغگویی شناخته شود، اعتماد به او کم می شود.

مَنْ عُرِفَ بِالْكَذِبِ لَمْ يُقْبَلْ صِدْقُه

کسی که به دروغگویی شناخته شود، راست او هم پذیرفته نمی شود.

لاَ خَيْرَ فِي عِلْمِ اَلْكَذَّابِين

هیچ خیری در دانش دروغگویان نیست.

لاَ خَيْرَ فِي قَوْلِ اَلْأَفَّاكِين

هیچ خیری در سخن دروغگویان نیست.

اَلْكَاذِبُ مُهَانٌ ذَلِيل

دروغگو، خوار و ذلیل است.

اَلْكَذِبُ مَهَانَةٌ وَ خِيَانَة

دروغ، پستی و خیانت است.

اَلْكَذِبُ يُزْرِي بِالْإِنْسَان

دروغ، انسان را خوار می کند.

الكذب يوجب الوقيعة

دروغ، موجب غیبت می شود.