جستجوی «دنیا»

مَا أَفْسَدَ اَلدِّينَ كَالدُّنْيَا

چیزی مانند دنیا، دین را تباه نمی سازد.

هلك من استنام إلى الدّنيا و أمرها دينه فهو حيثما مالت مال إليها قد اتّخذها همّه و معبوده

هلاک شده، هر کس به دنیا آرام گرفته و دین خود را کابین آن ساخته است، پس به هر جا دنیا میل کند، او نیز میل نماید، تمامی همّت او را دنیا فرا گرفته و آن را معبود خود قرار داده است.

وُفُورُ اَلْعِوَضِ بِابْتِذَالِ اَلْمَالِ وَ صَلاَحُ اَلدِّينِ بِإِفْسَادِ اَلدُّنْيَا

فراوانی آبرو به بخشش مال است و صلاح دین با تباهی دنیا است.

لاَ تَمْهَرِ اَلدُّنْيَا دِينَكَ فَإِنَّ مَنْ مَهَرَ أَمْهَرَ اَلدُّنْيَا دِينَهُ زُفَّتْ إِلَيْهِ بِالشَّقَاءِ وَ اَلْعَنَاءِ وَ اَلْمِحْنَةِ وَ اَلْبَلاَء

دین را کابین دنیای خود قرار مده، پس کسی که دین خود را به کابین دنیای خود آورده، با بدبختی و سختی و محنت و بلا با او عروسی کند.

لاَ تَكُنْ غَافِلا عَنْ دِينِكَ حَرِيصا عَلَى دُنْيَاكَ مُسْتَكْثِرا مِمَّا لاَ يَبْقَى عَلَيْكَ مُسْتَقِلاّ مِمَّا يَبْقَى لَكَ فَيُورِدَكَ ذَلِكَ اَلْعَذَابَ اَلشَّدِيد

از دین خود غافل و بر دنیای خود آزمند مباش.به آنچه برای تو نمی ماند زیاده خواهی نکن و طالب اندکی از آنچه برای تو می ماند مباش، که اگر چنین باشی تو را در عذاب سختی وارد می کند.

لاَ يَتْرُكِ اَلنَّاسُ شَيْئا مِنْ دِينِهِمْ لِإِصْلاَحِ دُنْيَاهُمْ إِلاَّ فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُوَ أَضَرُّ مِنْه

مردم چیزی از دین را برای دنیا ترک نمی کنند مگر این که خداوند برایشان زیانی افزونتر از آن گشاید.

يَسِيرُ اَلدُّنْيَا يُفْسِدُ اَلدِّين

اندکی دنیا، دین را تباه می کند.

اَلدُّنْيَا مَحَلُّ اَلْآفَات

دنیا جایگاه آفات است.

الدّنيا دار المحن

دنیا، خانۀ اندوه ها است.

اَلدُّنْيَا دَارُ اَلْمِحْنَة

دنیا، خانۀ غم است.

الدّنيا مليئة بالمصائب،طارقة بالفجائع و النّوائب

دنیا به مصیبتها انباشته شده و به ناگاه وارد کنندۀ دردها و ماتمها است.

إِنَّ اَلْعَافِيَةَ فِي اَلدِّينِ وَ اَلدُّنْيَا لَنِعْمَةٌ جَلِيلَةٌ وَ مَوْهِبَةٌ جَزِيلَة

همانا عافیت دین و دنیا، نعمتی نیکو و موهبتی بزرگ است.