النّاسُ عَبیدُالدُّنْیا، وَ الدّینُ لَعِبٌ عَلی ألْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ ما دارَتْ بِهِ مَعائِشَهُمْ، فَإذا مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّ الدَّیّانُونَ
افراد جامعه بنده و تابع دنیا هستند و مذهب، بازیچه زبانشان گردیده است و برای إمرار معاش خود، دین را محور قرار داده اند و سنگ اسلام را به سینه می زنند. پس اگر بلائی (همانند خطرـ مقام و ریاست، جان، مال، فرزند و موقعیّت، …) انسان را تهدید کند، خواهی دید که دین داران واقعی کمیاب خواهند شد.
اَلزُّهْدُ سَجِيَّةُ اَلْمُخْلِصِين
زهد، خلق و خوی مخلصان است.
اَلزُّهْدُ مِفْتَاحُ صَلاَح
بی رغبتی در دنیا کلید راه راست و درست است.
اَلزُّهْدُ شِيمَةُ اَلْمُتَّقِينَ وَ سَجِيَّةُ اَلْأَوَّابِين
بی رغبتی در دنیا منش پرهیزگاران و خلق و خوی توبه کنندگان است.
أَفْضَلُ اَلْعِبَادِة اَلزَّهَادَة
برترین بندگی، زهد گرایی است.
أَفْضَلُ اَلطَّاعَاتِ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا
برترین طاعتها، بی رغبتی در دنیاست.
أَحَقُّ اَلنَّاسِ بِالزَّهَادَةِ مَنْ عَرَفَ نَقْصَ اَلدُّنْيَا
سزاوارترین مردم به زهد گرایی، کسی است که کاستی دنیا را می شناسد.
حُسْنُ اَلزُّهْدِ مِنْ أَفْضَلِ اَلْإِيمَانِ وَ حُسْنُ اَلرَّغْبَةِ فِي اَلدُّنْيَا تُفْسِدُ اَلْإِيقَان
نیکو بی رغبتی در دنیا نشانۀ برتری ایمان است.و میل بسیار در دنیا، یقین را فاسد می سازد.
خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ زَهِدَتْ نَفْسُهُ وَ قَلَّتْ رَغْبَتُهُ وَ مَاتَتْ شَهْوَتُهُ وَ خَلَصَ إِيمَانُهُ وَ صَدَقَ إِيقَانُه
بهترین مردم کسی است که نفس او زهد ورزد، میل او اندک و شهوت او مرده و ایمان او خالص و یقین او راست باشد.
رَأْسُ اَلسَّخَاءِ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا
ابتدای بخشندگی، بی رغبتی در دنیاست.
زَيْنُ اَلْحِكْمَةِ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا
آرایش حکمت، بی رغبتی در دنیاست.
عَلَيْكَ بِالزُّهْدِ فَإِنَّهُ عَوْنُ اَلدِّين
بر تو باد به زهد گرایی، زیرا زهد یاور دین است.