گنجینه احادیث

مَنْ كَثُرَ شُكْرُهُ تَضَاعَفَتْ نِعَمُه

هر که شکرش زیاد باشد، نعمتهای او دو چندان شود.

مَنْ أُلْهِمَ اَلشُّكْرُ لَمْ يُعْدِمِ اَلزِّيَادَة

هر که شکر به او الهام شود، فزونی را از بین نبرد.

مَنْ حَاطَ اَلنِّعَمَ بِالشُّكْرِ حِيطَ بِالْمَزِيد

هر که نعمتها را با شکر نگاه دارد، فزونی را نگاه داشته است.

مَنْ جَعَلَ اَلْحَمْدَ خِتَامَ اَلنِّعْمَةِ جَعَلَهُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ مِفْتَاحَ اَلْمَزِيد

هر که نعمت را با ستایش تمام کند، خداوند آن را کلید فزونی قرار دهد.

مَنْ شَكَرَ اَللَّهَ زَادَه

هر کس پروردگار را شکر کرد، خداوند آن را فزونی دهد.

مَنْ شَكَرَ اَلنِّعَمَ بِجَنَانِهِ اِسْتَحَقَّ اَلْمَزِيدَ قَبْلَ أَنْ يَظْهَرَ عَلَى لِسَانِه

هر کس نعمتها را به دل شکر کند سزاوار فزونی است پیش از آن که آن را بر زبان آشکار کند.

مَا كَانَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ لِيَفْتَحَ عَلَى أَحَدٍ بَابَ اَلشُّكْرِ وَ يُغْلِقَ عَلَيْهِ بَابَ اَلْمَزِيد

این گونه نیست که خداوند در شکر را بر کسی بگشاید ولی در فزونی را بر او بسته نگاه دارد.

شُكْرُ اَلنِّعَمِ عِصْمَةٌ مِنَ اَلنِّقَم

شکر نعمتها، نگاه دارندۀ از مجازاتهاست.

شُكْرُ اَلنِّعْمَةِ أَمَانٌ مِنْ تَحْوِيلِهَا وَ كَفِيلٌ بِتَأْيِيدِهَا

شکر نعمت، مانع دگرگونی و ضامن پایندگی آن است.

شُكْرُ اَلنِّعْمَةِ أَمَانٌ مِنْ حُلُولِ اَلنِّقْمَة

شکر نعمت، مانع رسیدن مجازات است.

شُكْرُكَ لِلسَّاخِطِ عَلَيْكَ يُوجِبُ لَكَ مِنْهُ صَلاَحا وَ تَعَطُّفا

شکر تو از کسی که بر تو خشم گرفته، صلاح و مهربانی او را نسبت به تو واجب می سازد.

لِيَكُنِ اَلشُّكْرُ شَاغِلا لَكَ عَلَى مُعَافَاتِكَ مِمَّا اُبْتُلِيَ بِهِ غَيْرُك

باید همواره بر عافیت خود شکر گزار باشی به آنچه دیگران به آن مبتلا شده اند.