گنجینه احادیث

اَلطَّمَعُ أَحَدُ اَلذُّلَّيْن

طمع، یکی از دو خواری دنیا و آخرت است.

اَلْمَذَلَّةُ وَ اَلْمَهَانَةُ وَ اَلشَّقَاءُ فِي اَلطَّمَعِ وَ اَلْحِرْص

خواری و پستی و بدبختی در طمع و آزمندی است.

أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اِسْتَشْعَرَ اَلطَّمَع

عیبناک کرده نفس خود را کسی که طمع را شعار خود گردانیده است.

إِنْ أَطَعْتَ اَلطَّمَعَ أَرْدَاك

اگر طمع را اطاعت کنی، تو را پست گرداند.

بِالْأَطْمَاعِ تَذِلُّ رِقَابُ اَلرِّجَال

با طمعها، گردن مردان به زیر افکنده می شود.

ثَمَرَةُ اَلطَّمَعِ ذُلُّ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَة

ثمرۀ طمع، خواری دنیا و آخرت است.

ذُلُّ اَلرِّجَالِ فِي اَلْمَطَامِعِ وَ فَنَاءُ اَلْآجَالِ فِي غُرُورِ اَلْآمَال

خواری مردان در طمعهاست و نابودی عمرها در فریب آرزوهاست.

قُرِنَ اَلطَّمَعُ بِالذُّل

طمع با خواری آمیخته شده است.

كَثْرَةُ اَلْحِرْصِ تُشْقِي صَاحِبَهُ وَ تُذِلُّ جَانِبَه

آزمندی بسیار، صاحب خود را بدبخت و خوار می گرداند.

مَنْ مَلَكَهُ اَلطَّمَعُ ذَل

هر که را طمع برباید، خوار گردد.

مَنْ لَمْ يُنَزِّهْ نَفْسَهُ عَنْ دَنَاءَةِ اَلْمَطَامِعِ فَقَدْ أَذَلَّ نَفْسَهُ وَ هُوَ فِي اَلْآخِرَةِ أَذَلُّ وَ أَخْزَى

کسی که نفس خود از پستی طمعها پاکیزه نکند همانا نفس خود را خوار گردانیده و در آخرت نیز خوارتر و رسواتر است.

مَنْ طَمَعَ ذَلَّ وَ تَعَنَّى

هر که طمع ورزد خوار شود و به مشقّت افتد.