گنجینه احادیث

قَلِيلُ الطَّمَعِ يُفْسِدُ كَثِيرَ اَلْوَرَع

طمع اندک، پارسایی بسیار را تباه می کند.

كَيْفَ يَمْلِكُ اَلْوَرَعَ مَنْ يَمْلِكُهُ اَلطَّمَع

چگونه مالک پارسایی خواهد شد کسی که طمع او را ربوده است.

كَثْرَةُ اَلطَّمَعِ عُنْوَانُ قِلَّةِ اَلْوَرَع

طمع بسیار نشانۀ کمی پارسایی است.

من لزم الطّمع عدم الورع.

کسی که پایبند طمع است پارسایی را نابود کند.

مَنْ لَمْ يُصْلِحْهُ اَلْوَرَعُ أَفْسَدَهُ اَلطَّمَع

کسی را که پارسایی اصلاح نکند، طمع او را تباه سازد.

لاَ يَجْتَمِعُ اَلْوَرَعُ وَ اَلطَّمَع

پارسایی با طمع جمع نمی شود.

اَلطَّمَعُ مُذِلٌّ مدل

طمع، خوار کننده است.

اَلطَّمَعُ مَذَلَّةٌ حَاضِرَة

طمع، خواری آماده است.

اَلذُّلُّ مَعَ اَلطَّمَع

خواری، همراه طمع است.

اَلْمَطَامِعُ تُذِلُّ اَلرِّجَال

طمعها، مردان را خوار می کند.

اَلطَّامِعُ أَبَدا ذَلِيل

طمع کننده، همیشه خوار است.

اَلطَّامِعُ أَبَدا فِي وَثَاقِ اَلذُّل

طمع کننده، همیشه در بند خواری گرفتار است.